10 BIJDEAGE TOT DE KENNIS DER ONTWIKKELINGSGESCHIEDENIS 



zicli opnieuw splitst, om de arteria omphalo-mesenterica gelegenheid te geven zijn 

 weg naar het darmkanaal te nemen, om dan weder tot een enkelen stam te ver- 

 smelten, die bijna onmiddellijk daarop zich aan de rechterzijde plaatst, den rechter 

 mesonephros binnen dringt en zoo in het groote verlengsel overgaat, dat, met 

 de lever samenhangend, het bloed uit den mesonephros in de gelegenheid stelt, 

 in de vena cava inferior zich te kunnen uitstorten. Zoowel in den rechter als 

 in den linker mesonephros zet zich naar voren toe een tak der vena renalis 

 revehens communis voort, — waarschijnlijk de aanleg der vena suprarenalis 

 revehens — maar bovendien geeft zij een dikken ongepaarden stam af — de 

 vena vertebralis communis posterior, die onmiddellijk onder de aorta is gelegen, 

 de intervertebraalvenen opneemt — zie pi. II., fig. 5 — en eindelijk nog ver- 

 der naar den kop toe in eene linker en eene rechter vena vertebralis posterior 

 zich splitst, die met de cardinaalvenen door segmentale anastomosen samenhangen, 

 in die anastomoseerende vaatverbindingen ook tevens de hier gelegene interverte- 

 braalvenen opnemen en ten slotte, nog verder naar voren toe, niet meer te vervol- 

 gen zijn. Hoogstwaarschijnlijk verbindt zich echter elke vena vertebralis posterior 

 met den als vena vertebralis anterior beschreven venenstam — zie pag 7, die het 

 bloed uit de voorste intervertebraalvenen verzamelt en zich in de vena jugularis 

 uitstort. Het reeds bij herhaling beschreven verlengsel tusschen den rechter mesone- 

 phros en den rugrand der lever vormt thans een breede lange strook, die op 

 serieën van dwarse doorsneden het volgende doet zien. Naar achteren strekt dit 

 verlengsel zich thans nog verder uit dan de aanleg der geslachtsklier reikt, 

 zoodat het nu niet meer tusschen den medialen wand van den mesonephros en 

 de radix mesenterii is gelegen, maar tusschen de laatstgenoemde (vl) en de ge- 

 slachtsklier — zie pi. IL, fig. 4. Wat zijn histiologischen bouw aangaat, zoo 

 komt deze geheel met dien der leverzelfstandigheid overeen. Nog voordat het 

 met de lever vergroeit, neemt het de vena renalis revehens communis in zich 

 op — zie pi. IL, fig. 4, vereenigt zich dan verder naar voren toe geheel met 

 de lever en voert zoo het bloed uit den mesonephros naar de vena cava inferior ; 

 over eene vrij groote uitgestrektheid blijft het met de lever verbonden, om er 

 zich dan nog verder naar voren toe, weder van te scheiden ; gelijktijdig begint 

 de histiologische bouw van zijn naar de lever gekeerd (ventraal) gedeelte een 

 andere te worden als zijn aan den mesonephros verbonden (dorsaal) gedeelte ; 

 het laatstgenoemde blijft tot aan de plaats, waar het verlengsel geheel verdwijnt 

 dezelfde structuur als de lever bezitten, terwijl in het vrije ventrale einde, dat 

 door een meseuteriaalbandje met den darm samenhangt, bindweefsel de plaats 

 van de vroegere leverzelfstandigheid gaat innemen. Uit nog meer naar voren 

 genomen sneden blijkt, dat dit bindweefsel niets anders is dan de dikke meso- 



