VAN HET ADEELIJKE BLOEDVATENSTELSEL BIJ DE KEPTILIËN. 1 1 



blastale wand van den rechter lougtop, die thans verder naar achteren reikt dan 

 de linker long, welker blinde top slechts even zichtbaar begint te worden — 

 zie pi. II, fig. 5. "Waaraan het is toe te schrijven, dat de rechter long in dit 

 stadium verder reikt dan de linker, terwijl bij jongere embryonen juist het om- 

 gekeerde het geval is en of dit regel, dan wel uitzondering is, vermag ik niet 

 te zeggen. Nog verder naar den kop toe, scheidt zich het dorsale gedeelte van 

 het ventrale af, het laatstgenoemde, waarin de holte der long gaandeweg duide- 

 lijker en duidelijker begint zichtbaar te worden, blijft door gezegd dun mesen- 

 teriaalbandje met de wand van den slokdarm verbonden, terwijl het dorsale 

 verlengsol, in gelijke mate als het ventrale in grootte toeneemt, kleiner en 

 kleiner wordt en ten slotte geheel verdwijnt, maar tot op het laatst toe, in zijn 

 structuur geheel en al op leverzelfstandigheid gelijkt. 



Uit het medegedeelde blijkt derhalve, dat reeds bij zeer jonge embryonen, nog 

 voordat de longuitstulping ontstaan is, aan de rechterzijde eene duplicatuur van 

 het peritoneum wordt gevormd. Deze duplicatuur ontspringt ter plaatse, waar 

 het peritoneaalepithelium van den pro- resp. mesonephros op de radix mesenterii 

 overgaat ; naar de buikzijde toe zet die duplicatuur zich vast aan de peritoneaal- 

 bekleeding van den sinus Cuvieri dexter, om zoo naar achteren toe in het peri- 

 toneaalepithelium zich voort te zetten, 't welk de lever bekleedt. In die dupli- 

 catuur dringt een verlengsel van de lever, 't welk weldra zoodanig in omvang 

 toeneemt, dat het slechts in zijn middelste gedeelte niet de lever in samenhang 

 blijft, naar voren en achteren daarentegen over eene tamelijk groote uitgestrekt- 

 heid vrij in het rechter coelom uitsteekt. In dit uitsteeksel dringt de vena 

 renalis revehens communis en voert op die wijze het bloed uit den mesonephros 

 naar de in de lever verloopende vena cava inferior. Dit verlengsel, hoe be- 

 langrijk groot ook, verdwijnt later, met de terugvorming van den mesonephros, 

 eveneens weder geheel; er blijft niets van over dan eene dunne peritoneaalla- 

 melle, die deels als mesenteriaalband voor de lever, deels als die voor de vena 

 renalis revehens communis dient, deels lever en rechter long met elkander ver- 

 eenigt, zoodat op die wijze de rechter leverlob over eene veel grootere uitge- 

 strektheid met de rechter long samenhangt, dau dit voor linker leverlob en 

 linker long het geval is — zie pi. II, fig. 6. 



Wat de overige aderen betreft, zoo zij hier alleen nog vermeld, dat de vena 

 jugularis, na obliteratie van het vooreinde der vena cardinalis, de vena verte- 

 bralis anterior opneemt, die door segmentale dwarscommissuren met die der 

 andere zijde samenhangt. Hoe meer men het staarteinde nadert, hoe wijder de 

 venae cardiuales worden; iu de streek der achterste extremiteit anastomoseert 

 elk der venae cardinales door fijne dwarstakken met de vena epigastrica van 



