8 GEOLOGISCHE EESULTATEN VAN EENIGE Itf WEST-DRENTHE EN IN HET 



■tijdens de nadering der gletschers een zóó enorm transporteerend vermogen 

 hadden, dat Rijngesteenten zelfs tot aan Sneek toe konden worden aangevoerd, 

 de door den Ingenieur Halbertsma in Drenthe en Overijssel verrichte boringen 

 stellen ons in staat, deze onder Sneek ontwikkelde praeglaciale formatie met in 

 den ondergrond dier beide provinciën voorkomende en in denzelfde' j 1 ^e vormde 

 afzettingen te vergelijken. 



Het glaciaal diluvium rust te Wierden, Almelo en Ootmarssum op, met zand 

 afwisselende, grint- en leemlagen, die wegens de samenstelling der steenbrokken 

 als praeglaciale vormingen moeten beschouwd worden en die zich door de meer 

 of minder talrijke er mede gemengde glaukonietkorrels van de, in den ondergrond 

 der ten NW. gelegen landen ontwikkelde, praeglaciale afzettingen onderscheiden. 

 Terecht heeft Lorié het glaukoniethoudend zand, dat hij op enkele plaatsen in 

 den ondergrond van Overijssel aantrof, uit de bovenste krijtlagen van het Bekken 

 van Munster afkomstig verklaard; dat dus in het praeglaciaal diluvium onder de 

 drie bovengenoemde plaatsen de Westfaalsche gesteenten geen geringe rol zouden 

 spelen, was te verwachten. Wij herinneren hier slechts aan de brokjes glaukoniet- 

 houdenden zandsteen, die wij hier en daar aantroffen, aan de uit de steenkool- 

 vorming van Westfalen afkomstige spaathijzersteenbrokken, welke in boorpunt III 

 op het Mekkelenbergerveld uit een diepte van 14.20—14.40 M. voor den dag 

 kwamen en eindelijk aan den, ongetwijfeld uit dezelfde formatie af komstigen, pyriet- 

 houdenden zandsteen uit een diepte van 0.40 — 1,60 M. in boorpunt I te Ootmarssum. 



De grenzen tusschen het praeglaciaal en glaciaal gelaagd diluvium zijn niet 

 altijd gemakkelijk met juistheid te bepalen, daar wij de in laatstgenoemde étage 

 hier en daar zeer talrijke en ongetwijfeld uit verweerd graniet af komstige zilver- 

 witte micaplaatjes * ook nog, hoewel in afnemend aantal, somwijlen in lagen 

 aantreffen, waarin geen spoor van noordsche gesteenten meer te ontdekken valt 

 en daar wij omgekeerd de glaukonietkorrels ook nog van het glaciaal diluvium 

 somtijds een bestanddeel zien vormen. 



Doch al laten wij op enkele plaatsen het praeglaciaal diluvium — of die 

 étage van het diluvium, aan wier vorming de gletscherbeken van het naderende 

 landijs nog geen aandeel hebben gehad — op enkele plaatseneen weinig dieper 

 een aanvang nemen, dan kan het bij eene beschouwing der verschillende profielen 

 en van onderstaande tabel toch aan niemand ontgaan, dat, afgezien van kleinere 

 hoogteverschillen, somtijds zelfs op twee zeer nabij elkander gelegen plaatsen 



* Op enkele plaatsen bevinden zich in de onderste lagen van het glaciaal gelaagd diluvium 

 leemklompjes, die, behalve dezelfde micaplaatjes, hyaline kwartskorrels bevatten, welke in vorm en 

 kleur volkomen gelijk zijn aan die onzer granieten. 



