OOSTELIJK DEEL VAN OVERIJSSEL VERKICHTE GRONDBORINGEN. 



(zooals in boorpunten VII en VIII te Wierden), de praeglaciale bodem eene 

 alcremeene helling- van het oosten naar het westen vertoont. 



WIERDEN. 



ALMELO. 



O O ï M A R S S U M. 



N°. 



der 



boring. 



Ligging v. d. 



praeglac. bodem 



ten opzichte v. 



AP. 



Diepte 



der 

 boring. 



N°. 



der 



boring. 



Ligging v. d. 



praeglac. bodem 



ten opzichte v. 



AP. 



Diepte 



der 

 boring. 



N°. 



der 



boring. 



Ligging v. d. 



praeglac. bodem 



ten opzichte v. 



AP. 



Diepte 



der 

 boring 



VI 



V 



IX 



VIII 



V I 



2.67 M. — AP. 

 niet aangeboord 



ii ii 



ii n 

 8.60 M. -f AP. 



26.50 M. 

 16 



9.45 , 

 27 

 22.70 , 



I 



IV 



II 



III 



10 M. + AP. 



7.20M. + AP. 

 niet aangeboord 

 0.20 M. + AP. 



26 M. 

 12 70 ii 

 9 

 15 



III 



IV 



II 



I 



V 



54 M. + AP. 

 niet aangeboord 



// * 

 56.30 M.+ AP. 

 64 M. + AP. 



8.50 M. 



8.40 , 

 2 

 8 

 6 



Heeft Lorié nu gemeend, als een der oorzaken van de heuvelachtigheid van 

 ods diluvium plaatselijke oprichtingen der praeglaciale afzettingen te moeten 

 aannemen, het hier vermelde verschijnsel zijn wij geneigd, toe te schrijven aan 

 dislocaties van het onderliggende tertiair. Staring toch heeft het voorkomen 

 van deze formatie in de omgeving van Ootmarssum zeer waarschijnlijk gemaakt : 

 niet alleen, dat Lorié de argumenten van Staring voor eenen tertiairen ouder- 

 dom van hier en daar in de heuvels van Ootmarssum voorkomende kleilagen 

 naar mijne meening niet voldoende heeft weerlegd *, de hooge ligging van het 

 praeglaciaal diluvium in drie van onze vijf boorpunten (54 — 64 M. AP.), 

 kan noch door eene hier zoo veel aanzienlijker dikte der praeglaciale afzettin- 

 gen, noch door eene plaatselijke oprichting dezer étage, dus slechts door eene 

 opheffing der onderliggende tertiaire gronden verklaard worden. 



Dat het voornamelijk de, in den praeglaciaaltijd veel aanzienlijker, rivier de 

 Vecht met hare bijrivieren is geweest, welke de Westfaalsche gesteenten heeft 

 aangevoerd, is hoogst waarschijnlijk ; vooral de turone en cenomane vormingen 

 van het Munstersche Bekken, o. a. te Dortmund, Soest en Essen ontwikkeld, 

 moeten in den praeglaciaaltijd over eene groote oppervlakte verwoest zijn ge- 

 worden, getuige de talrijke glaukonietkorreltjes, die in de toenmaals gevormde 

 fluviatiele afzettingen begraven liggen en die op vele diepten zóó menigvuldig 

 zijn, dat zij tot de vorming van groengekleurde zand of leemlagen aanleiding 

 gaven, welke wegens de helling dezer étage van het oosten naar het westen, te 



* 1. c blz. 62. 

 > T ATUURK. VEKH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL XXIX. 



B 2 



