'20 GEOLOGISCHE EESULTATEN VAN EEN1GE IN WEST-DRENT HE EN IN HET 



onderste diluvium brengen. De keimergel bevat dan ook, nevens de uit liet 

 noorden aangevoerde gesteenten, meer of minder talrijke zuidelijke steensoorten, 

 welke uit de onderliggende praeglaciale of glaciaal gelaagd gemengde vormingen 

 er in opgenomen zijn. Daar, waar de ondergrond uit grint bestaat, zijn laatstge- 

 noemde gesteenten in de grondmoraine clan ook zeer talrijk (boorpunten IX, 

 VIII) terwijl zij zeer zeldzaam zijn, waar slechts fijn zand de onderlaag vormt 

 (boorpunten V, IV en III). Bizondere vermelding verdient boorpunt VIII, waar 

 de keimergel eene dikte van niet minder dan 16 M. bezit en waar wij zuidelijke 

 gesteenten slechts in de onderste deelen aantreffen. Karakteristiek voor de grond- 

 moraine van dit deel van Overijssel is eindelijk de groene tint, die zij overal 

 bezit, waar zij op het reeds besproken groene of groenachtige glaukoniethoudend 

 zand rust — een verschijnsel, waarop Lorié reeds in zijne „Contributions" 

 (1. c. blz. 61) gewezen heeft. 



Doet ons dus niet alleen de ligging der keimergel in het gebied van het Ge- 

 mengd diluvium op praeglaciale afzettingen, doch ook de groote dikte, welke zij 

 op sommige punten bezit, deze vorming als de grondmoraine der eerste ijsbe- 

 dekking beschouwen — eene meening, die ook door Martin en Lorié ge- 

 huldigd wordt — zij heeft ons tevens een verschijnsel leeren kennen, het 

 welk ons in de vroeger reeds verdedigde meening versterkt, dat deze ouder- 

 dom ook voor de grondmoraine van het Skandinaafsch diluvium moet worden 

 aangenomen. * De naam keimergel is slechts van toepassing op de grondmoraine 

 van twee punten nl. van boorpunt VIII te Wierden en van boorpunt IV op het 

 Mekkelenberger veld. Evenals aan de Gaasterlandsche kliffen leert men ook hier 

 de oorzaak van het vrij aanzienlijke kalkgehalte door een onderzoek der, in de 

 keimergel ingesloten, gesteenten onmiddelijk kennen. Op bovengenoemde punten 

 toch bevat de grondmoraine talrijke kalksteenbrokjes, die wegens de petrographische 

 eigenschappen en wegens de aanwezigheid in één brokstukje van een goed be- 

 waarde Ehynchonella nucula Sow. spec. als bovensilurischen kalksteen konden be- 

 paald worden. 



De Hoogleeraar Martin vestigde onlangs reeds de aandacht op het voorkomen 

 van deze kalksteenen in het diluvium van Overijssel, f en kwam door eene 

 beschouwing der erratische gesteenten in het Zwolsche museum tot het besluit, 

 dat bovensilurische kalken in deze provincie zeer verspreid zijn — een wegens 

 de groote zeldzaamheid dezer gesteenten ten westen van den IJssel opvallend 

 verschijnsel. Moest Martin reeds door de ontdekking van een duidelijk afge- 



* 11. van Gai'pelle Jr. Les escarpements du //Gaasterland" blz. 244 — 248. 



f Aanteekeningen over erratische gesteenten van Overijssel. Zwolle 1883 en l. c. blz. 30. 



