L/i 



DOOR 



J. W. R E T G E R S. 



§ 1. INLEIDING. 



Dat het zand der duinen van de westkust van Nederland voor verreweg 

 het grootste gedeelte uit hvartskorreh bestaat, is algemeen bekend. Dat het 

 echter uitsluitend hieruit zou bestaan, is reeds a priori onwaarschijnlijk, wijl er 

 in de rotsgesteenten, waaruit het kwarts afkomstig is, andere mineralen voor- 

 komen, die deels even hard, deels harder zijn dan kwarts en evengoed als dit 

 mineraal aan mechanische verbrijzeling en chemische invloeden (verweering) 

 kunnen weerstand bieden. Bovendien verraadt reeds een vluchtig onderzoek 

 van het duinzand (bijv. indien men het op een vel wit papier uitstrooit), dat 

 tusschen de kleurlooze of witte kwartskorrels verscheidene bruine of zwarte 

 korrels voorkomen, die uit andere mineralen bestaan. 



Een mineralogisch onderzoek van zanden heeft reeds eenige malen plaats 

 gehad. Ik wijs bijv. op het onderzoek der zwaarste mineralen, door herhaalde 

 slibbing verkregen uit het zand der rivier Mesvrin bij Autun, in Frankrijk, 

 door Michel-Lévy *, verder op het onderzoek van het vulkanisch zand van 

 Santorin door Fouqué f, enz. Bij alle deze gevallen heeft men echter steeds 

 de te onderzoeken mineralen gemakkelijk in voldoende hoeveelheid kunnen ver- 



* Buil. Soc. Minéral. 1, 39, 1879. 



f F. Fouqué. Santorin et ses Eruptions, 1879. 



HATUUIiK. VERH. DER KOMNKL. AKADEMIE. DEEL XXIX. 



D 1 



