DE SAMENSTELLING VAN HET DUINZAND VAN NEDERLAND. 25 



mikroskoop kan waarnemen, als men voorzichtig een dergelijke korrel met een 

 druppel verdund HC1 in aanraking brengt. Het is dus vrij zeker, dat de korrels 

 uit kalkspaat bestaan. 



Geheel zeker wordt dit, indien men iets van de in een agaten mortier ver- 

 brijzelde korrels der groep 2.7 — 3.0 onderzoekt. De kleurlooze kalkspaat-korrels 

 zijn nu gebroken tot scherpe splijtstukken, die zich door hun vlakken hoek van 

 77° als rhomboèders doen kennen. Al deze splijtblaadjes bezitten een fijne 

 polysynthetische tweelingstreping (volgens — \ R), die den rhomboëderhoek 

 midden door deelt. Ook in de oorspronkelijke ronde korrels was deze fijne twee- 

 lingstreping soms waar te nemen. 



Zeer karakteristiek is verder de buitengewoon sterke dubbelbreking, zoodat de 

 dunste schilfers nauwelijks sporen van polarisatiekleuren aan de randen vertoonen. 



In de Inleiding heb ik mij reeds over het verrassende van het aantreffen 

 van een dergelijk week (H .= 3), gemakkelijk splijtbaar en gemakkelijk oplosbaar 

 mineraal in het duinzand uitgelaten, ook over de waarde er van voor de bepa- 

 ling der herkomst, die ik met vrij groote zekerheid in het groote bekken van 

 Carbonischen kalksteen bij Luik en Namen in België, dat door de Maas doorstroomd 

 wordt, meen te kunnen aanwijzen *. 



A P A T I E T. 



In de groep der lichtste ijzerhoudende silicaten (3.0 — 3.3) wordt de aandacht 

 getrokken door talrijke kleurlooze zeer zwak polariseerende korrels, die te midden 

 van de talrijke bruin en groen gekleurde hoornblenden, augieten, toermalijnen, 

 snel in 't oog vallen. 



Deze zwak polariseerende korrels (meestal treedt wit of grijs der l ste orde op, 

 alleen in 't centrum geel), die soms opvallend langwerpig zijn en dan even- 

 wijdig aan de lengte-as uitdooven, zijn, volgens de optische eigenschappen en 

 vooral op grond der hieronder vermelde mikrochemische aantooning van phosphor- 

 zuur, apatlet. 



De groote verbreiding van dit mineraal in alle gesteenten, zoowel eruptieve 



* De meening, dat de kalkspaatkorrels in het duinzand aan een kristallisatie van het uit de 

 schelpschalen geloogd Ca C0 3 hun oorsprong zouden te danken hebben, kan gemakkelijk weerlegd 

 worden door het feit, dat een dergelijke afscheiding van kristallij ne koolzure kalk wel korstjes om 

 de zandkorrels kan gevormd hebben, doch geen geisoleerde vrij groote calciet-rhomboëders kan 

 hebben doen ontstaan. 



D 4 



NATUÜREK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL XXIX. 



