DE SAMENSTELLING VAN HET DUINZAND VAN NEDERLAND. 31 



wel zijn het van deze laatste de kiezelzuurrijkere variëteiten en niet de donkere 

 (bijv. hoornblende-leien, etc.), welke de toermalijn voornamelijk bevatten. 



Ptroxeen. 



De talrijke pyroxeenkorrels van het duinzand zijn door hun s. g. (3,3 — 3,6) 

 gemakkelijk in een goed begrensde groep te vereenigen, waarin zij echter van 

 verscheidene andere mineralen, die een ongeveer gelijk sp. gewicht hebben, als 

 epidoot, titaniet enz., vergezeld zijn ; ook enkele amphibolen, granaten, toerma- 

 lijnen etc. komen er in voor. De pyroxeenkorrels vormen echter het hoofd- 

 aandeel. 



Augiet. Voor verreweg het grootste gedeelte behooren deze pyroxenen tot 

 de bleekgroene monokliene augiet. Rhombische pyroxeen komt slechts zeer 

 zelden voor. 



Reeds dadelijk blijkt het, dat de augieten monoklien zijn, uit hunne groote 

 uitdoovingshoeken ; hiertoe moet men eenige der nog duidelijk zuilvormige 

 augieten uitkiezen : men ziet, hoe men ze, om ze tot uitdooving te brengen, 

 ongeveer diagonaalsgewijs tusschen de hoofdsneden der nikols moet plaatsen. 

 Heeft men eenigszins scherp en parallel begrensde zuiltjes, dan kan men zelfs 

 den uitdoovingshoek meten. Ik vond zoo o. a. de waarden van 40°, 42°, 45°. 



Een verder bewijs er voor, dat zij tot de monokliene augieten behooren, is 

 hun gebrek aan eenig merkbaar dichroïsme. 



Vergruist men de augietkorrels tot fragmenten, zoo breken zij in de meest 

 onregelmatige schilfers evenals flesschenglas. Hoewel augiet een geringe pris- 

 matische splijtbaarheid heeft, komt deze dus niet tot gelding. 



Zoowel de brekingsindex als de dubbelbreking van augiet behooren tot de 

 middelmatig sterke. De korrels vertoonen daarom zeer levendige, de schilfers 

 flauwe polarisatiekleuren. 



Onder de monokliene augieten, die in de gesteente voorkomen, onderscheidt 

 men twee variëteiten, de donker flesschengroene genieene augiet, die in korte 

 dikke prisma's voorkomt, en de kleurlooze tot bleekgroene diopsied, welke meer 

 lange zuilen vormt. Het schijnt als of de duinzandkorrels grootendeels tot 

 deze laatste variëteit behooren, wegens de meerendeels bleekgroene kleuren 

 der korrels. 



Augiet van andere kleuren, bijv. bruin en geel, komen ook voor, doch zijn 

 veel zeldzamer dan de bleekgroene. Enkele malen nam ik korrels en afgeronde 

 zuilen waar, die half uit groene half uit bruine augiet bestonden, doch niettegen- 

 staande dit gelijktijdig uitdoofden. 



