88 DE OMVANG VAN HET HAARLEMMERMEER EN DE MEREN WAARUIT HET 



de groei maar onbelemmerd kan geschieden en de menschen en hun vee dit 

 niet beletten), hetzij doordat de ondergrond plaatselijk hooger was. 



In de nabijheid van het Haarlemmermeer vindt men de drijftilvorming slechts 

 in sommige plassen bij Aalsmeer. 



In het N aardermeer heeft men een voorbeeld, hoe zonder driji'tillen een 

 waterplas langzaam kan dichtgroeien. Dit meer was vóór 1388 in open ge- 

 meenschap met de TJtrechtsche Vecht *. Na de afscheiding daarvan in dat jaar 

 door een dijk, aangelegd door die van Loosdrecht en Kortenhoef, is dit meer 

 langzamerhand aan de Westzijde volgegroeid, en wel eerst met waterplanten 

 (voornamelijk riet) en zoodra deze laag hoog genoeg was, met houtgewas. Een 

 duidelijke voorstelling van den tegenwoordigen toestand geeft Kaart II, be- 

 hoorende bij eene verhandeling van Prof. dr. J. M. Yan Bemmelen f. Men 

 ziet daarop aan de Noord-, West- en Zuidzijde van het meer eerst de strook 

 rietzodde, en daaromheen de strook houtgewas ; nog verder landwaarts is het 

 gewoon weiland. Uit Kaart N°. 1, behoorende bij Horten sius, Over de op- 

 komst en den ondergang van Naarden §, blijkt dat de tegenwoordige Spijkepolder 

 en Nessepolder ** in de 14e eeuw nog tot het meer behoorden. Er heeft dus 

 een belangrijke landaan winst plaats gehad. 



Zooals uit eerstgenoemde kaart blijkt, ging tot aan de droogmaking in 

 1884 ff de rietvorming nog voortdurend door. 



Aan de Oostzijde van het meer ziet men op deze kaart onmiddellijk langs 

 den oever houtgewas. Dit is de afnemende oever. Het houtgewas rust, even 

 goed als dat aan de andere zijden van het Meer, op rietzodde ; het is dus 

 duidelijk dat een dergelijke strook riet als men aan de andere zijden overal 

 vindt, en waarschijnlijk ook nog wel een strook riet met houtgewas begroeid, 

 zijn weggeslagen. 



De veenvorming, hetzij zij met het verschijnsel der drijftillen gepaard is of 

 niet, gaat, waar de natuur alleen aan het werk is, geregeld voort, en ware de 

 Hollandsche veenstreek eerst een aantal eeuwen later bewoond geworden, den- 



* Mr. J. Heydanus, Wanneer is de mond van liet Naardermeer gestopt ?, in de Bijdragen en Mede- 

 deelingen van het Ulrechtsch Historisch Genootschap, Ie deel, blz. 308. 



f Derde der Bijdragen tot de kennis van den alluvialen bodem in Nederland, in de Verhandelingen 

 der Koninklijke Akademie van Wetenschappen, Afdeeling Natuurkunde, 25e deel. 



§ In de Werken van het ütrechtsch Historisch Genootschap, Nieuwe Serie, No. 5. 



** Op de Topographische kaart worden zij te zamen Nesserpolder genoemd. 



ff In 188G heeft men wegens de gebleken geringe waarde der gronden, en ook wegens de 

 zware bemaling door de nabijheid der hooge Gooische gronden, die onder den grond er op afwa- 

 teren, het Naardermeer weder laten onder loopen. 



