104 DE OMVANG VAN HET HAARLEMMERMEER EN DE MEREN WAARUIT HET 



konden in het midden der 15 e eeuw die eilanden niet nog vrij groot zijn *, terwijl 

 aan weerszijden daarvan alles verzwolgen was. Bij storm zou er dus (voor een 

 oogenblik aannemende dat er geen geul tusschen beide meren bestond) een vele 

 malen steiler verhang en dus een vele malen sterker stroom bestaan over de 

 beide strooken land aan weerszijden dan over Vennep en Beinsdorp. Zulk een 

 geul kan zich dus onmogelijk tusschen die beide latere eilanden gevormd hebben. 



De geul bestond reeds tijdens de beide meren gescheiden waren, en daar er, 

 blijkens de verklaringen van 1589, in de 15 e eeuw slechts één breede geul 

 tusschen Hillegom en Aalsmeer bestond, moet die geul identiek met de latere 

 tusschen de eilanden Vennep en Beinsdorp zijn. Er was volgens de verklaringen 

 van 1589 een voetveer over die geul. Een pontveer kan er niet geweest zijn, 

 want dit zou, om eenig nut te hebben, aan een berijdbaren weg hebben moeten 

 aansluiten ; en zulk een weg zoude, als hij bestaan had, wel door een der de- 

 posanten vermeld zijn, terwijl zij daarentegen eenparig verklaren dat men met 

 een polsstok verscheidene slooten moest overspringen om van Aalsmeer naar 

 Vennep te komen. 



In die verklaringen wordt herhaaldelijk beweerd dat de geul zóó nauw was 

 dat twee schepen elkander niet konden passeeren. Dit kan onmogelijk slaan 

 op de geul tusschen Vennep en Beinsdorp. Vooreerst moet een natuurlijke 

 geul die twee belangrijke meren vereenigde, van zelf door de heen- en weder- 

 strooming tusschen beide bij eiken storm op een tamelijk groot dwarsprofiel 

 gehouden, of waar zij dit vooraf niet had, door die strooming daarop gebracht 

 zijn ; bovendien, als deze geul werkelijk zóó smal was, dat er geen twee vaar- 

 tuigen elkander konden passeeren, dan zou men haar wel afgedamd en van 

 een sluis voorzien hebben. Was er werkelijk een vaargeul die op één punt 

 zoo smal was dat er slechts één vaartuig door kon, dan zoude daarnaast een 

 breede. geul van geringere diepte moeten geweest zijn. Ook dit wordt echter 

 tegengesproken door de mededeeling van Gerbrand Thaemsz, dat men aan 

 weerszijden van het vaartuig met de roeiriemen aan het land konde reiken 

 (zie de zesde verklaring in Hoofdstuk IX). 



Zeer duidelijk worden de genoemde verklaringen evenwel, als men aanneemt 

 dat de zoo smalle geul, waar schepen konden vastraken en waar men aan 

 weerszijden met een roeispaan het land kon aanraken, niet was de geul tus- 

 schen Vennep en Beinsdorp, maar die tusschen Hillegom en Vennep, waarom- 

 trent wij in de zevende verklaring van Hoofdstuk IX de mededeeling vinden 



* Hun afmeting loodrecht op de vroegere scheiding van de beide meren bedroeg toen nog ruim 

 1000 M., als men het eilandje Zuid- Vennep dat vroeger met Beinsdorp vereenigd geweest moetzijm, 

 nederekent. 



