120 DE OMVANG VAN HET HAARLEMMERMEER EN DE MEREN WAARUIT HET 



Als grens van het Meer in 1848 werden rechte lijnen getrokken van de 

 punt van Spaarnivoude beöosten de Haarlemmer Liede westwaarts in eene 

 richting, loodrecht op den Westelijken oever ; evenzoo van de Noordwestpunt 

 van Rietwijkeroord dwars door de monding van het Nieuwe Meer, en van de 

 Zuidpunt van het Lisserbroek in Zuidelijke richting naar het eiland Abbenes, 

 De begrenzing van het Spaarne, de Nieuwerkerker Liede, de Huigsloot enz. 

 werd gevonden door de Meeroevers aan weerszijden te vereenigen. 



Het op deze wijze begrensde Meer (dus zonder het Kagermeer) werd bij 

 planimetreering gevonden, 16850 HA. groot te zijn. 



De grootten van het Meer in 1544 en later zijn uit dit getal en den boven- 

 staanden staat gemakkelijk te vinden. 



Zij zijn op Plaat IV in het opschrift gedrukt. 



HOOFDSTUK XIV. 



GEGEVENS OMTRENT DE AFNAME DER OEVERS NA 1600, EN OMTRENT 



HUNNE VERDEDIGING. 



Men kan bij de geschiedenis van het Haarlemmermeer twee tijdperken onder- 

 scheiden. In het eerste tijdperk zijn de omtrekken van het Meer of de meren 

 waaruit het is ontstaan, niet met wiskunstige zekerheid te bepalen ; het eindigt 

 kort vóór het midden der 16 e eeuw. Wij hebben, zooals in het vorige Hoofd- 

 stuk gebleken is, de noodige gegevens om den toestand in 1543 en 1544 met 

 geheel voldoende juistheid te leeren kennen, en van niet vele jaren later dag- 

 teekenen de eerste kaarten die ons eene meer of miudre juiste afbeelding van 

 gedeelten van den Meeroever geven. 



Voor nog vroegere tijden moeten wij vooral op de in Hoofdstuk IX aange- 

 haalde verklaringen afgaan, terwijl, zooals beneden zal blijken, ons daarvoor 

 ook nog andere gegevens ten dienste staan. 



Het tijdperk waarvan wij den omtrek van het, nu één grooten plas vor- 

 mende, Meer bijna volkomen juist kennen, is weder in drie periodes te onder- 

 scheiden : die tot het midden der 18 e eeuw, die van dien tijd tot het midden 

 onzer eeuw, en die na laatstgenoemd midden. 



In de eerste periode liet menden „waterwolf" bijna ongestoord voortwoekeren. 



