130 DE OMVANG VAN HET HAARLEMMERMEER EN DE MEREN WAARUIT HET 



Het daaraan grenzende eiland Abbenes werd ten deele door de stad Leiden, 

 ten deele door het gemeene land van Rijnland, met paal- en puinwerk ver- 

 dedigd. Omtrent deze laatste verdediging vinden wij in Rijnlands archiefeenige 

 mededeelingen, namelijk een verslag * van 1605 over de vorming van een 

 strand door het storten voor den oever van zand en steenpuin, met de mede- 

 deeling dat hierdoor voorloopig goede uitkomsten verkregen zijn, en een reso- 

 lutie f van 6 Jan. 1643, waarbij wordt besloten om, vermits deze verdediging 

 groote kosten veroorzaakt heeft en weinig kans op goeden uitslag geeft, naar 

 andere middelen tot beteugeling van het Meer om te zien. 



Verder wordt nog medegedeeld dat de geheele Westelijke oever in eene lange 

 reeks van jaren weinig afgenomen was, zoowel omdat de grond hier harder en 

 taaier was, als omdat de aangelanden de oevers op verscheidene plaatsen tegen 

 afslijting bewaarden met schoeiwerken, puin en zand. 



Uit het feit dat de oever aan de Westzijde „op verscheidene plaatsen" ver- 

 dedigd was, blijkt dat hij op verscheidene andere plaatsen niet verdedigd was. 

 De oever is, zooals wij in Hoofdstuk XIII zagen, althans van de Oude Wete- 

 ring tot het Spaarne, in de lange reeks van jaren van 1544 tot 1848 be- 

 trekkelijk weinig afgenomen. Dit op zich zelf brengt reeds de waarschijnlijk- 

 heid mede dat die afname ook voor 1544 gering geweest is. 



Nog meldt het verslag, dat door het slijk der van het Meer afgespoelde 

 gronden het Spaarne aan weerszijden van Haarlem krachtig verlandde ; ook 

 wordt de verlanding van het Y en het Wijkermeer hieraan toegeschreven. 



Volgens het reeds boven aangehaalde algemeen gevoelen zou Vijfhuizen een 

 dorp zijn geweest dat vóór 1591 reeds verdwenen is. Kort na 1611 werd 

 volgens Van Lynden van Hemmen § Rietwijk verzwolgen. Dit moet (zie 

 Plaat IV) ongeveer in 1600 zijn geschied, althans als de kerk met de om- 

 liggende huizen bedoeld zijn. Deze kerk werd niet herbouwd, daar Riehvijk 

 te gering was. De ingezetenen gingen voortaan te Sloten ter kerk. 



Het geheele ambacht Riehvijk was intusschen niet verzwolgen. In 1662 

 was daarvan nog zooveel over, dat behalve die van Aalsmeer, Rijnsaterwoude, 

 Vriezekoop, Sloten en Nieuiverkerk ook die van Rietwijk zich toen tot de Staten 

 van Holland en West-Friesland wendden met een adres, waarin zij meldden : 

 „in wat grooten nood zij airede waren, door den grooten afbreuk en afspoeling der 

 „ligte veenlanden, en dat het geschapen was, indien daar niet in voorzien wierd, 

 „dat hunne dorpen ten eenemaal zouden wegspoelen." 



* Loq. 5, No. 274, blz. 1. 



f Loq. 63, No. 1699, blz. 77. 



§ Verhandeling over de droogmaking van de Haarlemmer-meer, blz. 37. 



