132 DE OMVANG VAN HET HAARLEMMERMEER EN DE MEREN WAARUIT HET 



het droogmaken van het Meer aan, en ter voorziening in het verkleinen van 

 Rijnlands boezem met ruim twee derden (het Spieringmeer en het Kagermeer 

 werden buiten de droogmaking gelaten) : 1° het maken van een bovenboezem 

 ouder Haarlemmerliede en Spaarnwoude, groot 468 HA., waarop 50 scheprad - 

 molens zouden uitslaan, en die door een sluis nabij Spaarndam zou uitwa- 

 teren op het Y; 2° het maken eener natuurlijke uitwatering (zonder bemaling) 

 te Katwijk. 



De eerstgenoemde deskundigen hebben in hunne van 28 Maart 1770 dag- 

 teekenende beöordeeling van laatstgenoemd ontwerp vooral bezwaar tegen het 

 maken van den ringdijk, omdat naar hunne meening de landen aan de Aals- 

 meersche zijde niet de noodige specie hiervoor zouden opleveren, en tegen de 

 uitwatering te Katwijk, die zij als onmogelijk beschouwen, omdat men volgens 

 hen geen veilige sluizen in zandgrond kan bouwen. 



De Leidsche hoogleeraar Dionysius van de Wijnpersse, over beide rappor- 

 ten gehoord, helt sterk over tot het gevoelen van Klinkenberg en Goudriaan, 

 maar eene bepaalde conclusie wordt in zijn rapport, gedagteekend van 28 

 Augustus 1771, gemist. 



Zonder te willen ontkennen hetgeen Conrad in zijne levensbeschrijving van 

 Brunings zegt ', dat daarin „zijne kunde en schrander vernuft ten duidelijkste 

 „doorstraalden", moet toch gezegd worden, dat Engelman en zijne medestanders 

 wat betreft de bedijking door den kort daarna gemaakten dijk langs de Aals- 

 meer sche zijde, en wat betreft de Katwijksche uitwatering door de van 1804 

 tot 1807 aldaar gemaakte sluizen gelogenstraft zijn. 



Daar Brunings volgens Conrad de beide rapporten heeft opgesteld f, is het 

 wellicht te wijten aan zijn toenmalig gebrek aan practische kennis, dat hij de 

 droogmaking afried. Hij was toch van 1754 tot 1755 student te Heidelberg, 

 na 1755 eenige jaren klerk op het kantoor van een praktizijn te Amsterdam, 

 en werd daarna deelgenoot in eene azijnmakerij. Eerst in 1765 maakte hij 

 practisch kennis met de waterbouwkunde, door zijne benoeming tot toeziener 

 van Rijnland te Spaarndam. Toen het rapport van December 1767 uitgebracht 

 werd, was hij eerst 2 1 / z jaren in de praktijk werkzaam. 



J. Graves aangaande het modderwerh binnen tegen den Spaarudammer dijk, buiten de Haarlemmerpoort, 

 uitgaf (zie Van der Aa, Biographisch Woordenboek, letter Gr, blz. 98). Hier wordt van hem gezegd 

 dat hij op 13 Mei 1842 overleed. Dit is echter niet hij, maar B. H. Goüdbiaan, hoofdingenieur 

 belast met den aanleg der Zuid-Willemsvaart en later in algemeenen dienst, geboren in 1796, en 

 zoon van A. F. Goüdbiaan. 



* Blz. 12. 



f Idem. 



