150 DE OMVANG VAN HET HAARLEMMERMEER EN DE MEREN WAARUIT HET 



1204 kwamen de Kennemers te water naar Leiden *, dus moeten zij ook door 

 genoemde geul gevaren zijn. 



Een merkwaardig getuigenis omtrent de bevaring van het Leidsche en het 

 Oude Haarlemmermeer bezitten wij nog in een bevel van hertog Albrecht van 

 22 Juni 1398 f, voor den weg dien de vaartuigen voor zijn tweede tocht ter 

 verovering van Friesland moesten nemen. Hetgeen hierop betrekking heeft, 

 luidt aldus: 



„dat alle onse goede luyden, ende ondersaeten, die ons ten dienste comraen 

 „sullen op onse vyande de Oostvriesen, varen sullen door de sluyse van der 

 „Goude, die daer door mogen, ende dat voort door Haerlem ende t' Amsterdam 

 „toe, ende die met alsoo grooten schepen bescheept zijn, dat sy door die sluyse 

 „ter Goude niet en mogen, die sellen varen buyten die zee om, ende weder 

 „incomen in 't Maersdiep." 



Nog tegenwoordig hebben de diepste zeil vaartuigen, die de gewone Bollandsche 

 kanalen en rivieren bevaren, ongeveer 1.40 M. diepgang (5 Amsterdamsche voatev). 

 Men mag rekenen dat in de 14 e eeuw de vaartuigen niet meer dan 1.20 M. 

 diepgang hadden. Dus daar de meest diepgaande onder deze buiten om moesten 

 varen, zal er in de geul tusschen het Leidsche en het Oude Haarlemmermeer 

 bij gewoon water denkelijk niet veel meer dan 1 M. vaardiepte geweest zijn. 



Nog komt in het Rijks archief eene lijst § voor van „Mannen van Teilinge" 

 waarin men den volgende post vindt : 



„Jan ende Clays Dierix kinderen van Hillegum houden dat veerstal in den 

 „Yennep ende ontfanghet van der Yrouwen van Voirne. ende hoir vader had 

 „ghecoft jeghen Willem den veer ende diet hielt van den heren van Teylinghe." 



Deze lijst is van ongeveer 1330. Er blijkt de aanwezigheid van een veer 

 dwars van Hillegom uit, dit moet hetzelfde zijn als het later aanwezige. 



Opmerking verdient het, dat er in geen der verklaringen in Hoofdstuk IX 

 van een afzonderlijk Oude Meer gerept wordt. Wel vindt men gesproken van 

 een Verremeer, maar dit was een plaatselijke benaming en komt als zoodanig 

 o.a. in 1594 ** in éénen adem voor met het Hellemeer, dat no°: steeds een 

 plaatselijke benaming is. 



Reeds alleen het feit dat geen enkele onder het groote aantal getuigen, die 



'* kroniek van den clerc uten lagJien lande l>i der -nee, in de werken van het Utrechtsch Historisch 

 Genootschap, Nieuwe Serie No. G, blz. 78. 

 f Van Mieris, Groot Charterboek, :je deel, blz. 683. 

 § Register E. L. 1, folio 79. 

 ** Van Mieris, Handvesten enz. der Stad Lenden, blz. 708. 



