ONTSTAAN IS, OP VEKSCHILLENDE TIJDEN VOOR DE DROOGMAKING. 197 



het water van dien naam, behoorde aan den heer van Tellingen. Dit veer kan voor 

 dien heer alleen van belang geweest zijn om gemeenschap met een zijner ambach- 

 ten te kunnen hebben, en dat ambacht moet Burggravenveen geweest zijn, daar dit, 

 gelijk wij boven zagen, in 1540 of 1550 genoemd wordt „der vrouwen ambocht 

 van Yoorn" naar Catharina, die van omstreeks 1290 tot 1328 ambachtsvrouw 

 van Tellingen was. Toen nu in 1339 de uitgifte van hetgeen vroeger bij Teilin- 

 gen behoorde in tweeën geschiedde, werd de Noordelijkste helft van Burggraven- 

 veen (Groot B.) bij het Noordelijkste ambacht (Hillegom) en de Zuidelijkste helft 

 daarvan (Klein B.) bij de Zuidelijkste ambachten (Voorhout en Lisse) gevoegd. 

 Hieruit is te verklaren, hoe op de kaart van Balthasar bij hetgeen van Groot 

 Burggravenveen over was, staat: „Hillegom anders Grootburger Veen" (zie Plaat II). 



Voorhout en Lisse kwamen misschien bij den dood van Arnout vam Haam- 

 stede, misschien later, weder aan den graaf, en nogmaals, met de andere vroe- 

 gere deelen van Tellingen, in 1441. Maar Klein Burggravenveen moet te 

 eeniger tijd door den graaf aan den Leidschen burggraaf, wien Sassenheim en 

 Vennep reeds toekwamen, zijn afgestaan. Dit moet de reden zijn van de woorden 

 op de kaart van Balthasar bij Klein Burggravenveen: „Sassem anders Clein- 

 burger Veen". Wij zien dan ook in eene opgave van leenen, die aan het huis 

 van Wassenaar behoorden, maar die geen voordeel gaven en te niet gegaan 

 waren, genoemd „de Ambochtsheerlijkheid van Burggravenveen" *. 



Behalve Burggravenveen wordt ook het eiland Beinsdorp somtijds Vennep 

 genoemd *j\ 



Opmerkelijk is het, reeds uit de Rijnlandsche morgenboeken gebleken, feit (zie 

 Hoofdstuk VIII), dat Beinsdorp, dat midden tusschen Vennep en Burggraven- 

 veen lag, niet tot een van die beide ambachten behoorde, maar tot Leimuiden. 

 Dergelijke feiten moeten hunnen grond vinden in zeer oude toestanden, wellicht 

 in de oorspronkelijke verdeeling der hier gelegen venen tusschen de ambachts- 

 heeren der omliggende plaatsen. Een stuk land, dat eenmaal tot een bepaald 

 ambacht behoorde, bleef, al was het ook daarvan verwijderd, er eeuwen lang 

 deel van uitmaken. 



Verminderde een plaats in aanzien, dan werd zij met een nabijgelegen am- 

 bacht vereenigd, zooals dit geschied is met Oestgeest en Poelgeest bij besluit van 

 hertog Albrecht van 17 Maart 1399 §, omdat „die bueren ende huyslude van 



* F. Van Mieris, Beschrijving der stad Leyden, 2e deel, uitgegeven in 1770, blz. 395. 

 f In het morgenboek van Leimidden van 1543 (loq. 134, No. 2692, blz. 139), zoomede in een 

 stuk van 3 Juni 1581 (Van Mieris, Beschrijving der stad Leyden, 2e deel, blz. 601). 

 § Van Mieris, Handvesten enz. der stad Leyden, blz. 753. 



