198 DE OMVANG VAN HET HAARLEMMERMEER EN DE MEREN WAARUIT HET 



„den am bochten voirscreven also zeer versturven syn, ende wt den ara bochten 

 „gevaren, dat onse arme lude in den voirsz. ambochten wonende onse jaerscot 

 „ende bede niet betalen en moghen, ende oic mede also vele huyslude ende 

 „bueren niet en syn, dair die Scout mitten Azyngen recht mede doen mach, 

 „men moetse wt vreemde dorpen halen". Ook ziet men dat in 1476 eene ge- 

 meente, die zelfs stedelijke rechten bezat, Het Gein, moest verzoeken dat de 

 schepenen uit naburige ambachten mochten gekozen worden, daar er in de plaats 

 zelve niet genoeg daarvoor geschikte personen woonden *. 



Waaraan is het nu toe te schrijven, dat wij b. v. Vennep nog in 1746 f, en 

 Burggravenveen, evenals andere geheel onbeduidende ambachten (b.v. Polyen en 

 Groenswaert §, beide thans onder Noord- Waddingsveen gelegen) in 1549** als 

 zoodanig aantreffen ? Denkelijk daaraan, dat zij nimmer afzonderlijke dingbanken 

 gehad hebben en dus eene vereeniging met een ander ambacht, d. i. eene ver- 

 andering in den bestaanden toestand, onnoodig was. 



Als bewijs der onbeduidendheid van Vennep als ambacht diene het volgende: 



Het droeg in de lentebeden 20 schellingen bij. Vervolgen wij deze beden 

 na 1345 ff, dan vinden wij in die van 1411 : 



„Vennip 20 se. daeraf niet ontfangen". 



In die van 1436 : 



„Vennip 20 se. daer in wonen gheen huysluyden, daerom hier niet". 



In die van 1456—1457: 



„Vennip niet''. 



In die van 1458—1459 : 



„Vennip liggende bij Hillegom ende jaerlijxs schuldich 20 se. ende alsoe daer 

 „maer twee luyden en wonen, zoe es met hun verdragen dat sy el eken schot 

 „zullen geven 10 se." 



Dus was tusschen 1436 en 1458 Vennep, dat geheel ontvolkt geweest was, 

 weder door twee gezinnen bewoond geworden. Deze zullen wel op het vaste 

 land gewoond hebben, evenals zulks in 1849 nog het geval was ; in 1613 

 waren er althans geene huizen op het eiland Vennep. 



De contributie van 10 schellingen (later stuivers) bleef voortduren, zoodat 



* De (teer, Bijdragen tot de geschiedenis en oudheden der provincie Utrecht, blz. 230. 

 f Tegenwoordig!' Staat van Holland, 3e deel, blz. 323. 



§ Beide komen in de Grafelij kheidsreheningen, Ie deel, blz. 21, voor onder de namen Poelren en 

 Groemvaerde. Op de kaart van Rijnland van 1647 is hunne ligging nog te vinden. 

 ** Loq. 3, No. 130, blz. 150. 

 \\ De rekeningen over de jaren na 1345 zijn niet uitgegeven, maar berusten in liet Rijksarchief. 



