30 OVER DE ELECTROLYSE VAN EENIGE ZLLVERZOUTEN. 



zuiverheid meer of min volgt uit de volgende (gedeeltelijke) analyse , 

 zoo mede indirect uit eenige numérique uitkomsten (die later volgen). 



Gedeeltelijke analyse van zoogenaamd zuiver geoxydeerd ir at er. 

 Het geoxydeerde water, waarvan sprake is, van Merck, is geacht 

 in waterige oplossing 30 pet. in gewicht waterstof bioxy de (IJ 2 2 ) 

 te bevatten in 100 vol. der oplossing, zij dit 30 gr. in 100 c. c. 

 Een hoeveelheid van 10 gr. dezer oplossing werd geplaatst onder 

 een vacuwm-exsicc&tor , waarvan achterbleef 0.0005 gr.; bij gevolg, 

 is het geoxydeerde water waarschijnlijk betrekkelijk .: ulcer. De op- 

 lossing gaf ook geen reactie op zwavelzuur, zuringzuur *), en even- 

 min op zoutzuur en salpeterzuur (het geoxydeerde water wordt dan 

 eerst ontleed met kaliumpermanganaat Mn 4 K, iu bijzijn van zwa- 

 velzuur; volgt de reactie met diphenvlamine, NH.%C§H b , in 

 zwavelzuur opgelost). 



Tweede proef, met betrekking tot zilverbioxyde tegenover geoxydeerd 

 water {zuiver, zie boven). Dezelfde weg werd gevolgd (zie vroe- 

 ger), alleen is het geoxydeerde water, waarvan men zich bediende, 

 te beschouwen te zijn zuiver; de concentratie zijnde ongeveer 30 vol. 

 p.c. (zie boven). De bewerking met geoxydeerd water werd vele 

 malen herhaald met hetzelfde zilverbioxyde, om de reactie des te 

 beter te kunnen nagaan, lettende op de neven-reacties , die wellicht in- 

 treden (de reageerbuis werd, na iedere behandeling met H 2 2 , 

 geplaatst onder een vacuum-exsiccator, welke laatste bewerking- 

 wordt herhaald tot het gewicht constant is). 



Eerste behandeling. Er werd uitgegaan van 0.4224 gr. zilver- 

 bioxyde (Jg 2 2 ), afgeleid van peroxy-zwavelzuur zilver (5 Ag 2 2 

 2 /Sü 7 Ag 2 ). Er werd toegevoegd aan water 10 c. c, en daarna 

 4.5 c. c. der waterige oplossing van H 2 2 (zie boven). Met opbrui- 

 sing komt zuurstof vrij (een trechtertje, toegesmolten, was geplaatst 

 op de reageerbuis gedurende de reactie); na inwerking werd het 

 geheel geplaatst onder een vacuum-exsiccator. Het terugblijvende, 

 dat bedroeg 0.4162 gr., maakt alzoo een verschil met de oorspron- 

 kelijke hoeveelheid van: 0.4224 gr. - - 0.41 02 gr. =0.0062 gr., 

 dat geen te veronachtzamen hoeveelheid is. Maar 0.4224 gr. zilver- 

 bioxyde {Ag 2 O») bevat 0.0545 gr. zuurstof (te weten de geheele 

 hoeveelheid), zoodat genoemd verschil daarvan slechts een betrekke- 

 lijk klein gedeelte uitmaakt (zie pag. 29). Teneinde zich evenwel 

 niet te laten leiden door een twijfelachtige gevolgtrekking, werd 



') Zie: .). of tin' Chem. Sol. Vol. 7ü ami so. Nov. (1901), pag. 622, 



