32 OVER DE ELECTROLYSE VAN EENLGE ZILVERZOUTEN. 



terug; het verlies bedroeg - bijgevolg: 0.5044 gr. - - 0.504 gr. == 

 0.0004 gr. , anders gezegd, het gewicht aan zilverbioxyde bleef 

 ongeveer hetzelfde. Ook is dit geringe verschil te veronachtzamen 

 met 't oog op de analyse van het geoxydeerde water, waaruit volgt, 

 dat de zuiverheid niet volkomen is, alhoewel zeer voldoende. 



Berde behandeling. Denzelfden weg volgende, werd met de vorige 

 bewerking een verschil gevonden van 0.0008 gr., namelijk in ver- 

 lies aan gewicht. Het geoxydeerde water werd er bijgevoegd op 

 een wijze, die meer regelmatigheid toeliet, zooals dit reeds vroeger 

 nu en dan geschiedde (zie pag. 31). 



Vierde behandeling. Het verlies bedroeg ditmaal 0.00 IS gr. 



Vijfde behandeling. Br deed zich een vermeerdering voor van 

 0.0002 gr., dat zoo goed als van geen beteekenis is. 



Laten we daar, de vermeerdering na de eerste behandeling, die 

 veeleer abnormaal toeschijnt, dan heeft men : 0.0004 gr. -(-■ 0.0008 gr. 

 -j- 0.0018 gr. — 0.0002 = 0.0028 gr. (alles te zamen is 0.0028 gr. 

 -f 0.0043 gr. = 0.0071 gr.), dat niet veel beteekent. 



Besluit wat betreft de verhouding can zilverbioxyde (Ag 2 2 ) 

 tegenover geoxgdeerd water (H 2 . 2 ). Uit het medegedeelde zou 

 kunnen afgeleid worden, dat ontleding van zilverbioxyde {Ag 2 2 ), 

 als deze zich voordoet, in zeer geringe mate optreedt, wanneer 

 met genoegzaam zuiver zilverbioxyde wordt gewerkt, en dan zoo 

 ongeveer tot nul te herleiden, te weten met zilverbioxyde afgeleid 

 van peroxy-salpeterzuur zilver (3 A(j 2 2 . NO b Ag), klaarblijkelijk 

 het meest zuivere der verschillende bereidingen van dit bioxyde 

 (het andere was verkregen met peroxy-zwavelzuur zilver: 5 A(j 2 2 . 

 2 SO* Ag 2 ). Aangezien de omstandigheden bij de reactie wel kun- 

 nen gerekend worden dezelfde te zijn, schijnen de verschillen tus- 

 schen het gewicht aan bioxyde vóór en na behandeling, eerder te 

 moeten verklaard worden, door verwijdering meer of min van ge- 

 ringe; onzinverhalen , die overigens ten deele schijnen te blijven, 

 en vandaar wellicht die onregelmatigheden, alhoewel op kleine schaal. 

 Hij gevolg zon het besluit kunnen wezen, dat waterstof superoxyde 

 (I/ 2 ü 2 ) en zilverbioxyde (Ag 2 2 ) niet op elkander reageeren op 

 de wijze vroeger aangegeven (pag. 28), verondersteld, dat beiden 

 zuiver zijn; want, om aan te nemen, dat het aangewende bioxyde 

 van zilver éenig merkbaar verschil zou aanbieden, vermag slechts 

 ecu gewaande veronderstelling te wezen zonder argument van eenige 

 waarde. 



