OVER EEN PEROXY-SALPETEBZUUB ZILVER. 21 



die genoegzaam dezelfde is als bij de vorige analyse, dezer be- 

 reiding (overigens onder eenigszins andere omstandigheden). Hij 

 de tweede analyse werd zeer lang verhit bij 70°- 75 . liet mees! 

 sterk sprekende verschil is wel, dat in de tweede analyse de zuur- 

 stof gemakkelijker scheen vrij te komen in de eerste phase i\*\- ont- 

 leding. Toch blijkt uit de resultaten der analyse vrij duidelijk, 

 dat alle zuurstof in het molecuul niet verkeert onder dezelfde om- 

 standigheden , al kunnen de omstandigheden merkbaren invloed uit- 

 oefenen op de hoeveelheid zuurstof, die vrijkomt bij dezelfde tem- 

 peratuur (zie vroeger over de ontleding hij wijze van ontploffing, 

 en ook later). 



Hij vergelijking der waarde van 0.062 gr. niet die van 0.0145 

 gr. (welke laatste hoeveelheid noodwendig was vrijgekomen als ge- 

 volg der ontleding van een andere phase) -j- 0.0599 gr. = O.O 1 ) I I 

 gr., vindt men als quotiënt ?4| = 1.24. Om 1.5 te zijn, 

 zou de waarde worden geeiseht van 0.05 1*36 (in plaats van 

 0.00.2). De groepeering der cijfers is overigens meer of min wil- 

 lekeurig, ook in het eerste voorbeeld (p. 21), en men wil daarop 

 volstrekt niet blijven staan. Overigens is het zeer waarschijnlijk 

 (altijd verondersteld, dat de vrijkomende zuurstof onder verschil- 

 lende vormen aanwezig is in liet molecuul), dat de tweede vorm 

 (ingeval men er twee aanneemt) reeds wordt ged issocieerd onder 

 omstandigheden, waarin de eerste vorm wordt ontleed needs /un- 

 even opgemerkt). Dit schijnt vooral duidelijk uit te komen hij 

 liet tweede voorbeeld, in zooverre de hoeveelheid van 0.0145 ixv. 

 vier dagen veieischte (telken male ongeveer I uur. hij 70°- / •"> 

 om te worden vrijgemaakt. 



Men ZOU kunnen opmerken, dat in het eerste voorbeeld (p. "-' I I 

 de hoeveelheid van 0.0186 gr. is op te tellen hij de volgende 

 hoeveelheid, dat trouwens wel mogelijk is, maar het verschil tus- 

 sclicn 0.0186 gr. en de daarop volgende betrekkelijk groote hoe- 

 veelheid, zijnde die van 0.0765 gr. (hij een temperatuur, die in 

 ieder geval wat hooger is), rechtvaardigt wellicht deze verdeeling, 

 die overigens, als reeds gezegd, niet geheel van willekeur is vrij 

 te pleiten. Tot dusverre schijnt er geen aanleiding te zijn, om 

 drie trappen van eliminatie der vrijkomende zuurstof aan te nemen. 



Mocht het door andere proeven worden gestaafd, dat een aan- 



vankelyk verhitten hij een betrekkelijk lage temp. izij dit hij 50 

 — ~)~)°), daarna de wijze van ontleding verandert, dan zou dit kun- 

 nen worden verklaard door te veronderstellen, dat onder deze om- 

 standigheden sporen water (wellicht ook sporen salpeterzuur enz 

 worden verwijderd; dat trouwens slechts ecu veronderstelling zou 



