30 OVER EEN TEROXY-SALPETERZUUK ZILVER. 



abs. alcohol behandeld bij gewone temperatuur (liet geheel geplaatst 

 zijnde onder een glazen exsiccator, zonder zwavelzuur). De ge- 

 decanteerde vloeistof werd in een ander glazen schaaltje gedaan, 

 aanvankelijk wat water bevattende (om redenen vroeger medege- 

 deeld), en bij gewone temperatuur verdampt onder een exsiccator. 

 Bij het overbrengen van de stof (mengsel) uit de V-buis (zijnde 1.472 

 gr.), bleef iets terug, en 1.4667 gr. kwam terecht in het schaaltje. 

 Deze hoeveelheid van 1.4067 gr. van bet mengsel werd behandeld 

 met alcohol en het zilvernitraat gewogen naar de gegeven metbode 

 (en wel bij afsluiting van licht). De bewerking vereisclite meer 

 dan een maand. Men ving aan met wegen, nadat viermaal was 

 uitgetrokken. De hoeveelheid zilvernitraat heeft belrekking op 

 1.4667 gr. van bet mengsel. 



Geheel. 



De hoeveelste 



Hoeveelheid 



maal van 



zilvernitraat uit 



uittrekken. 

 I e 



2 e 



getrokken. 





3 e 





4 e 



— 



■V 



0,2 SS gr. 



6 e 



0,0009 „ 



7" 



0,0004 „ 



8 C 



0,001 



9 e 



0,0013 „ 



0,288 gr. 

 0,2889 „ 

 0,2894 „ 

 0,200 1. „ 

 0,2917 „ 



Berekend op 1,1007 gr. van het mengsel, vordert de formule 

 :3 Ag 2 O, 5 O, Ag N 3 (= 3 ./// 2 O, ./// N 3 -f •"> O) aan zilverni- 

 traal 0,288 gr. Zooals men ziet, neemt de hoeveelheid zilvernitraat 

 steeds toe. De verklaring hiervan is wel daarin te zoeken, dat een 

 deel van liet zilveroxyde, maar een zeer klein deel, zal herleid 

 worden en de alcohol geoxydeerd, als gevolg waarvan (ten minste 

 ten deele) azijnzuur ontstaat, dat aanleiding geeft tot wat azijnzuur 

 zilver, hetgeen zich vermengt niet het zilvernitraat, en waarvan het 

 gewicht vermeerdert. Maar dit is slechts een veronderstelling, die 

 nog dient te worden nagegaan. 



Vroeger bediende men zich van alcohol, om het zilvernitraat te 

 bevrijden van een weinig zilveroxyde, dat wat anders is; zoowel, 

 omdat deze bewerking snel verloopt, als dat er sprake is van een 

 zeer geringe hoeveelheid zilveroxyde. 



Ook is de lont, zelfs in het eerste geval, betrekkelijk gering. Want 



