34 ovi:r eek pkroxy-salpeterzuuê zilver. 



treden. De hoofdgedachte van de gevolgde methode was, om te 

 maken, dat er een zeer groote hoeveelheid der zoütoplossing aan- 

 wezig zij ter electrolyse ; en om betrekkelijk weinig te laten afzetten 

 van de zwarte kristallijne stof. En dat, om gemakkelijk te begrij- 

 pen redenen, want, als onder zulke omstandigheden wordt gewerkt 

 (altijd te verstaan met oplossingen, die vrij geconcentreerd zijn, (b.v. 

 van 200 — 500 gr. zilvernitraat per liter), dan zal 



le de concentratie der oplossing betrekkelijk weinig veranderen; 



2e het salpeterzuur, dat vrijkomt als gevolg der electrolyse, 

 zich betrekkelijk gemakkelijk kunnen verdeelen, en de storende 

 invloed van dit zuur betrekkelijk zeer kunnen verminderen, de ontle- 

 dingstensie alzoo worden teruggebracht tot een minimum (betrekkelijk). 



Overigens werd gebruik gemaakt van een zeer groote platina-schaal, 

 die als kathode dienst deed, en daarentegen een anode met kleine 

 oppervlakte; omdat de thermo-electrische stroom anders niet krachtig 

 genoeg is, om het ontstaan van betrekkelijk groote kristallen te bevorde- 

 ren, terwijl de anode zich uitbreidt, naar mate er meer ontstaat van 

 het zwarte lichaam (zijnde dit een goede geleider voor electriciteit). 



Geschiedenis, en litteratuur l ) van het zinarte kristallijne lichaam. 

 Men wenschte in enkele bewoordingen een overzicht te geven be- 

 treffende de ontwikkeling der feiten van ons onderwerp, en dat 

 vooral met 't oog op het gebrekkige aan historische en wetenschap- 

 pelijke gegevens, zelfs in scheikundige werken van den eersten rang. Ken 

 gelukkige uitzondering hierop maakt de „Diet, de Chimie par Wurtz," 

 zooals zich dat laat verwachten. 



Het zwarte kristallijne lichaam werd ontdekt door Ritte k in 

 1804. Maar Ritteh schijnt er geen quantitatieve analyse van te 

 hebben gedaan, maar alleen een qnalitatieve, en dan nog wel van 

 weinig beteekenis Door Ritter werd de verbinding beschouwd als 



') De meest belangrijke Verhandelingen met betrekking tot de geschiedenis der zwarte 

 kristallijne zilververbinding worden aangetroffen in: 



Bitter: (Gelilen's neues allgem. Journ. d. Chemie, Bd. Ill, S. 5(11 (1804), bevattende 

 een brief van It. aan Richter). 



Wai.i.quist: (Förliandl. vid. de Scandiniske Naturforch. lllge Möte; Stockholm; 

 Juli, 1842); .1. f. pr. (Hi. Bd. 31, 8. 179. 



Fischer: (Kastner's Archiv f. d. ges. Naturk. XVI S. 210 (1828); Uebersicht der 

 Arbeiten ete. der Seblesisehen G-esellschaft im Jahr 1840); .1. f. pr. Ch. lid. 32, S. 

 108 (1844); ibid. lid. 33, S. 237 (1844). 



M vin. \ : Ann. d. ('Iiem. u. Pliarn. Bd. 82, S. 289 (1852). 



Berthelot: Ann. d. Ch. et de Phys. Sér. 5. T XXI, p. 172 (1880). 



Zie daarenboven: v. Fehling N. Eandb. d. Chem. art Silber, S. 709 (1893), waar 

 veel litteratuur i^ opgegeven; en tevens de Eerste Verhandeling in de „Verhand. d. 

 Koninkl. Ak. v. W." (Eerste Sectie) Deel III. N". s, p. :; (1896). 



