OVEK EEN PEBOXY-SALPETERZUUB ZILVER. 35 



te zijn een peroxyde van zilver. \V\u.m ist schijnt de eerste te 



zijn geweest, die er in I s 1:2 een <|iiantitatieve analyse \an ver- 

 richtte, maar getuigende van weinig ernst; en meende er uit te 

 mogen besluiten, dat de verbinding in questie is een peroxyde van 

 zilver (1er formule .If/., O*, steunende daarbij op analytische gege- 

 vens, die niet veel vertrouwen verdienen, Fischeb '-') had trouwens 

 reeds in 1828 bewezen, ten minste beweerd, dat liet lichaam van 

 RlTTEB stikstof inhoudt (hetgeen wel ontsnapt zal zijn aan de aan- 

 dacht van Wallouist). Maar deze arbeid, die om zoo te zeggen 

 bijna verborgen bleef, werd gevolgd door andere Verhandelingen 

 \an Fischeb in deze richting in I s 11. liet is bijkans altijd belang- 

 rijk, om de geschiedenis te volgen van eenig. scheikundig onderwerp, 

 zelfs als het van den tweeden rang schijnt te zijn, vooral, wanneer het de 

 aandacht van vele scheikundigen trok. Zoo viel Gmeltn bij, betreffende 

 het normale gehalte der verbinding aan stikstof, maai' kon Bee- 



zelius zich niet vereenigen met de argumenten desbetreffende 



door Fischer gegeven. Fischer liet niet na. daarop te antwoorden, 

 en wel op afdoende wijze (1. e. Bd. 32). Ook schijnt deze schei- 

 kundige de eerste te zijn geweest, die de aanwezigheid van water 

 aannam in de zwarte kristallijne stof, en de latere onderzoekers 

 zijn hein daarin gevolgd, liet is wel merkwaardig, om te vernemen, 

 hoe FISCHER dit lichaam verhitte bij 100° (I. c. Bd. 33; S. 245) 

 tei' bepaling van het water, en hem ontging, dat bij deze tem- 

 peratuur zuurstof vrijkomt (de l'oxygène excédant); later bewezen 

 door MAHLA. Deze laatste onderzoeker beschouwde tevens zoowel 

 stikstof als water als te zijn intregreerende bestanddeclen der kristal- 

 lijne zwarte stof. Maar opmerkelijk is, om dienaangaande zijn twijfel 

 te vernemen door de opmerking, dat hij de meening niet buiten- 

 gesloten acht, dat zoowel zilvernitraat als water mechanisch zijn 

 ingesloten, als gevolg der snelle kristaborining. Toch geeft Maui. a 

 een formule niet zil\ eruit raat en water (zie eenigzins later). 



Wat betreft de methoden gevolgd ter quantitatievc bepaling, 

 men zou die bezwaarlijk kunnen inededeelen zonder in bijzonder- 

 heden te vervallen en kritiek, dat niet in de bedoeling kan liggen. 

 Merken we daarom slechts op, dat reeds \l viii.a het lichaam aan- 

 vankelijk verhitte, ten einde het daarna uit te trekken met water, met 

 't oog op een afzonderen van zilvernitraat; trouwens door hem 

 bepaald als chloorzilver {Cl Ag). En wat aangaat de methode van 

 bereiding der zwarte kristallijne zilververbinding, reeds Fischeb 



') Door Fischeb zelven medegedeeld in: .). t'. pr Ch. Bd. 32. S. L08 I s II 



3* 



