VERSCHIJNSELEN IN VERBAND MET HET HALL-EFFECT. 5 



of beschouwingen aantreffen, welke ook door andere schrijvers reeds 

 in denzelfden of eenigszins afwijkenden vorm werden gepubliceerd. 



Waar mij dit bekend is, zal ik er meestal melding van maken, 

 hetzij in den tekst of dooi' de betrokken publication te citeeren. 



5. liet is misschien niet overbodig met een paar woorden de 

 verschijnselen aan te duiden, waarop deze verhandeling hoofdzake- 

 lijk betrekking zal hebhen en die bekend staan als het I lall-ell'eet. 



de Faraday'sche draaiing van het polarisatievlak en het verschijnsel 

 van Kerr. 



Indien een dun rechthoekig metaalplaatje een electrischen 



stroom geleidt in de richting van twee zijner zijden, en twee 

 aequipotentiale punten van die zijden door een geleiddraad zijn 

 verbonden, dan zal een stroom in dezen geleiddraad worden opge- 

 wekt — meestal zeer klein in vergelijking met den eerstgenoein- 

 den stroom — , zoodra het plaatje wordt gebracht in een magne- 

 tisch veld, welks krachtlijnen er niet evenwijdig aan loopen. Dit 

 verschijnsel wordt aangeduid met den naam Hall-effect. 



Vele media bezitten de eigenschap het polarisaties lak van lineair 

 gepolariseerd licht, dat er door gaat, te draaien, indien ze zijn ge- 

 plaatst in een magnetisch veld, welks krachtlijnen niet loodrecht op 

 de richting van den lichtstraal staan. Dit verschijnsel, reeds door Fa- 

 raday ontdekt, heet de magnetische draaiing van liet polarisatievlak. 



Indien een lichtstraal, loodrecht op of evenwijdig aan liet in- 

 valsvlak gepolariseerd, wordt teruggekaatst tegen een spiegel, ver- 

 vaardigd van ijzer, cobalt of nikkel, dan zal, onder gewone om- 

 standigheden, de teruggekaatste straal op soortgelijke wijze zijn 

 gepolariseerd als de invallende. Wanneer echter de spiegel is ge- 

 magnetiseerd in een richting, die niet juist _L het invalsvlak is, 

 dan zal in den teruggekaatsten straal, naast hel gewone licht, ook 

 nog een lichteoniponente optreden, die loodrcchi op dat gewone 

 licht is gepolariseerd. Hierop komt het verschijnsel neer, dal be- 

 kend staat onder den naam Kerr-etleet. 



