10 EENE STUDIE OVEE DE THEOEIE DEE MAGNETO-OPTISCHE 



Ue grondvergelij kingen, waarvan we in 't vervolg zullen uit- 

 gaan, wenschen we nu, in elk geval voorzoover daarin complexe 

 constanten voorkomen, opgevat te zien als secundaire vergelijkingen 

 in den aangcduiden zin. 



Verder merken we nog op, dat in het vervolg, zonder dat dit 

 telkens uitdrukkelijk zal worden vermeld, de symbolen, waarmee 

 de reëele grootheden P worden aangeduid, dikwijls ook dienst zul- 

 len doen voor de complexe grootheden P'. 



10. Om nu de bespreking van de door de periodieke function P of P' (8.) ge- 

 karakteriseerde lichtbeweging voort te zetten, schrijven we eerst voor 5) 



p _ AV _ Je ô [< — ll (* sin f + z cos f)] gN 



waarin dan A staat voor (^j -\- i A^} , 11 sin qp voor (d^ -\- i d%) , R cos qp voor 



(e 1 -\- ie 3 ). 



In 't algemeen moeten we nu R en qp als complexe constanten beschouwen, doch 

 als bijzondere gevallen kunnen natuurlijk optreden die, waarin een van beide reëel 

 is of beide het zijn. Bij de bespreking van den periodiciteitsfactor P zullen we 

 eerst twee bijzondere gevallen betandelen om daarna tot het meest algemeene over 

 te gaan. 



11. Zijn qp en R reëel, dan stelt 



x sin cf -\- z cos q> = N 7), 



bij elke bepaalde waarde van N, de meetkundige plaats voor van punten, waar- 

 voor op elk willekeurig tijd stip phase en amplitude der lichtbeweging dezelfde zijn. 

 Deze meetkundige plaats zullen we hier golffront noemen, terwijl we onder pliasen- 

 front datgene zullen verstaan, wat gewoonlijk golffront heet, ni. de meetkundige 

 plaats van punten van gelijke phase, en onder amplitudenfront die van de punten 

 van gelijke amplitude, welke beide meetkundige plaatsen in het nu beschouwde 

 geval wel, doch in het algemeen niet samenvallen. 



N stelt, voor elk punt, de lengte van de loodlijn voor, uit den oorsprong op het 

 golffront door dat punt neergelaten. Voor de punten, waarvoor deze loodlijn een 

 bepaalde waarde TV heeft en wier meetkundige plaats we het golffront N zullen 



noemen, gaat P over in e ^ -I en verandert derhalve de phase der even- 



wichtsstoring met den tijd op de door dezen periodiciteitsfactor aangegeven wijze. 



De punten van het golffront (N -\- dN) hebben op den tijd (t-\- dt) dezelfde phase 

 als die van het front N op den tijd t, d. i. de evenwichtsstoring plant zich gedu- 

 rende het tijdselement dt voort over een afstand dN, gemeten op de normaal der 

 golffronten, indien 



t-\- dt — R(N+dN) = t — RN, d. i. wanneer RdN = dt, of '~ = j . ..8). 



Men kan dus zeggen, dat \jR de snelheid voorstelt, waarmee een golffront van 

 bepaalde phase zich voortplant in de richting van de uit den oorsprong op het golf- 

 front neergelaten loodlijn, terwijl qp dan den hoek aanduidt, dien deze loodlijn met 

 de positieve 2-as maakt, gemeten naar den kaut der positieve .*;-as. 



Het positieve of negatieve teeken van R wijst aan, dat de evenwichtsstoring zich 

 voortplant van den oorsprong af, of, respectievelijk, in tegengestelden zin. Absorptie 

 heeft hier niet. plaats. 



12. Is qp reëel, doch R complex en gelijk aan (R^ -\- i R%) (/^ en R„ reëel 

 genomen), dan stelt verg. 7) nog het golffront der lichtbeweging voor in den 

 boven aangegeven zin; en dit golffront plant zich voort met een snelheid l/iZj. 

 Doch er heeft thans absorptie plaats; er treedt nl. in de amplitude een factor 



