VERSCHIJNSELEN IN VERBAND MET HET HALL-EFFECT. 13 



welke uitdrukking hier dus ia de plaats komt van 11, bij het vorige geval, behan- 

 deld in 12. 



Dat het grensvlak de richting van liet amplituden front aangeeft is ook reeds, 

 zonder behulp van de betrekking 21), daaruit af te leiden, dat alle punten van 

 het grensvlak zich ten opzichte van de invallende lichtbeweging gelijk verhouden, 

 wat de amplitude betreft, en dit dus ook wel het geval moet zijn met betrekking 

 tot de lichtbeweging binnen het metaal. 



15. Dat de periode 'I van de te beschouwen periodieke electro- 

 magnetische evenwichtsstoringen van een zelfde orde wordt onder- 

 steld als de periode van lichttrillingen, en we dus alleen buitenge- 

 woon snelle oscillation zullen hebben te beschouw en, brengt met 

 zich de vereenvoudiging, dat er geen magnetisatie van hei medium 

 behoeft in rekening te worden gebracht, voorzoover er geen an- 

 dere magnetische krachten optreden dan die, waarmee de periodieke 

 evenwichtsstoringen op zich zelve gepaard gaan. Beslaat er. behalve 

 die periodieke magnetische krachten, nog een constante magnetische 

 kracht 9i, dan speelt wel de aan deze 9? beantwoordende magne- 

 tisatie van liet medium een zekere rol, maar dan behoeven loch 

 veranderingen in die magnetisatie, tengevolge van de periodieke 

 magnetische krachten, niet te worden aangenomen. 



§ 5. De Maxwell'sche vergelijkingen en de grens- 



voorwaarden voor het geval, dat er geen „uitwendige" 



magnetische kracht bestaat. 



16. Volgens de opvatting van Maxwell kan in alle lichamen het 

 verschijnsel optreden, dat men electrischen stroom noemt. Voor 

 elke plaats bezit deze ten allen tijde bepaalde grootte en richting, 

 zoodat hij, gemeten met een bepaalde eenheid - we kiezen de 

 electromagnet ische — kan worden voorgesteld door een vector 0. 

 Naar Maxwell is deze vector solenoïdaal verspreid over de ruimte, 

 zoodat overal 



Div (? = I), 



en bij de grens tnsschen twee media 



@ a \ = (<? n ) 2 II). 



Daaruit volgt, dat we van den electrischen stroom, voorzoover 

 de opgegeven kenmerken betreft, een juist beeld vinden in de 

 beweging eener onsamendrnkbare vloeistof E, die de geheele ruimte 



