14 EENE STUDIE O VEE DE THEOEIE DEE MAGNETO-OPTISCHE 



opvult. Deze vloeistof vormt dan het beeld van liet agens, dat wij 

 electriciteit noemen. 



17. Verder is het in den geest van Maxwells theorie den vector 

 magnetische kracht Jp in te voeren en dien voor ons geval — 

 lichtbewegingen betreffende, bij welke (15.) de magnetische eigen- 

 schappen der media buiten rekening mogen worden gelaten te dezen 

 opzichte — te definiëeren door de betrekking 



Rot Jp = 4 7T g" A) 



en de voorwaarden der solenoïdale distributie : 



Div Jp = III) , 



(-tÜl = (£n) 2 IV). 



Bij A) behoort dan nog, zooals bekend is, de grens voorwaar de 



(£h)i = (£>,) 2 V). 



18. Het komt er nu op aan de bewegingsvergelijking voor de 

 electriciteit aan te geven. 



Met het oog daarop is het wenschelijk , het beeld, hetwelk we ons naar het in 

 16. gezegde van de electriciteit ontwerpen, een weinig uit te werken. Daar is 

 reeds gezegd, dat we kunnen beschouwen als beeld van de electriciteit een vloei- 

 stof E, die onsamendrukbaar is en de geheele ruimte opvult. 



Deze stof E denken we ons nu op de eene of andere wijze, die we verder in 't 

 midden kunnen laten, gekoppeld aan verschillende materiëele stelsels n x , r* 2 enz., 

 waarvan elk beantwoordt aan een der vormen van energie A^, A^ enz., die we aan- 

 merken als in het electro magnetische veld kunnende voorkomen. 



In ons beeld beschouwen we de stelsels a lK « 3 enz. als de dragers der energieën 

 A lt A% enz. Zij zullen, doordat zij zijn gekoppeld aan de stof E, op deze zekere 

 krachten uitoefenen. Deze krachten, berekend per eenheid van de stof E, waarop 

 ze werken, stellen we voor door de symbolen .<£,-; zij vormen het beeld van de 

 vectorgrootheden, die wij noemen op de electriciteit werkende krachten', zij hebben in 

 elk punt bepaalde grootte en richting. 



Het is door de werking van deze krachten &;, dat we ons voorstellen, dat de 

 verschillende energievormen Ai geheel of gedeeltelijk in elkaar overgaan. Zij ver- 

 richten bij elke verplaatsing van electriciteit ieder een arbeid gelijk aan de vermin- 

 dering van den overeenkomstigen energievorm A t . Beantwoordende aan de electro- 

 magnetische energie A lt de electrostatische energie A 2> de thermische energie A 3 

 (warmteontwikkeling in geleiders), de Peltier warmte A it de chemische energie in 

 een galvanische batterij A h , de chemische energie in een electrolyt A 6 , nemen we 

 zoo achtereenvolgens aan als krachten werkende op de electriciteit: de electrische 

 kracht door inductie Sj, de diè'leclrische veerkracht 4ï 2 > den geleidingsweerstand #» 

 en verdere krachten ^ 4 , £ 5 , .£ 6 , die we noemen eleclromotorische krachten. 



Behalve deze krachten hebben wc nog aan te nemen zekere verbindingskracliten, 

 die er tusschen de elementen der stof E werken wegens de eigenschap der solenoïdaliteit, 

 welke we aau die stof hebben toegekend. Deze verbindiugskraehten mogen we 

 opvatten als hydrostatische drukkrachten, die op de elementen der stof E de werking 

 van verwijderde elementen der stelsels u, overbrengen. Berekend weer per A'-eeii- 

 lieid en dan voorgesteld door het symbool 5ï , hebben we hier weer een kracht, 

 welke in elk punt bepaalde richting en grootte heeft en voor ons het beeld is van 

 den vector, dien wij noemen electrodatische kracht. 



