1 8 EENE STUDIE OVER DE THEORIE DER MAGNETO-OPTISCHE 



krachten in elk punt ten allen tijde niet elkaar in evenwicht zijn. 

 Noemen we de diëlectrische veerkracht $ 2 , den geleidingsweerstand 

 $ 3 en de electromotorische krachten gezamenlijk E M e , dan geldt dien- 

 tengevolge de betrekking 



§ + £ 2 -f £ 3 + ZSt e = 32). 



We willen, voorzoover noodig, de electromotorische krachten 

 $ e als gegeven onderstellen. De diëlectrische veerkracht en den ge- 

 leidingsweerstand mogen we niet als explicite gegeven aannemen; 

 zij hangen echter op zekere wijze samen niet den stroomvector 2" 

 en niet de constanten, die den aard van 't medium bepalen. 

 We kunnen nu — op grond van aan de waarneming ontleende 

 feiten, betrekking hebbende op den aard van dien samenhang — 

 komen tot een plausibele hypothese omtrent den vorm van de be- 

 trekking tusschen § en @f, waarin vergelijking 32) overgaat, indien 

 daarin ^ 2 en ^ 3 worden uitgedrukt in functie van (? en de ge- 

 noemde constanten. Om tot den bedoelden vorm voor die betrekking, 

 welke ons stelsel van vergelijkingen zal completeeren , te geraken, 

 zullen we eerst eenige bijzondere gevallen beschouwen. 



21. Eerxte geoal: een diëlectricum, waarin geen electromotorische krachten 

 werken. 



Het bedrag der electrostatische energie, die in een zg. diëlectricum bestaat bij 

 de electriciteitsverplaatsing (gerekend van den natuurlijken toestand af) 2> (hier 

 niets anders dan de zg. diëlectrische verplaatsing), is volgens Maxwell, zoo het medium 

 isotroop is, in elk punt per ruiinte-eenbeid \ v £> 3 (S 2 is een scalaire tweedemacht), 

 waarin v zekere constante is, afhankelijk van den aard van 't medium. Aan deze 

 electrostatische energie beantwoordt (18.) de diëlectrische veerkracht, wier arbeid bij 

 een oneindig kleine virtueele electriciteitsverplaatsing c (van den beschouwden stand 

 af gerekend) gemeten wordt door de vermindering der electrostatische energie, d. i. 

 in elk punt per ruimte-eenheid door — v S c (vgl. noot 2, p. 16), wanneer £>c 

 weer een scalair product aanduidt. Wij hebben hier dus 



ï& i tdi = — I v<5td\ 



waaraan voldaan wordt door te stellen 



£ 3 = — v<£>. 

 Nu is (£ = S>, of wel, voor onze periodieke bewegingen (vgl. 9.) (£ = ô S, zoodat 

 we, in het systeem van secundaire vergelijkingen (9.), het gezochte verband voor 

 dit geval, waar de electrische kracht 5 met niets dan % heeft evenwicht te maken, 

 kunnen uitdrukken door de vergelijking 



3 = jC 33). 



Daarin is nu de coëfficiënt v\d imaginair, hetgeen we hebben op te vatten in 

 den in 9. omschreven zin. Buitendien is afhankelijkheid van v van de periode 

 a priori niet uit te sluiten, indien we met oseillatiën te doen hebben. 



22. Tweude geval: een geleider, waarin geen electromotorische krachten werken. 



Bestaat er in zulk een geleidend medium een constante stroom (£, dan treedt 

 er warmteontwikkeling op. Aan de warmteontwik keling beantwoordt als uitwen- 



