22 EENE STUDIE OVER DE THEOEIE DER MAGNETO-OPTISCHE 



gegeven vorm, de verschijnselen opgesloten, welke bekend staan 

 onder de namen Hall-effect, electromagnetische draaiing van het 

 polarisatievlak en Kerr-effect (zie de Inleiding). Stel b.v. , dat 

 we een „uitwendige" magnetische kracht 97 teweegbrengen door 

 een constanten magnetiseerenden stroom (Jj op zekere wijze over 

 de ruimte te verspreiden, dan kunnen we het symbool @" laten betrek- 

 king hebben op de electriciteitsbeweging , die , naast dien stroom (^ , 

 nog in het veld plaats grijpt. Bleven nu de betrekkingen A), B), 

 37) en I). . .VI), ook bij het bestaan van de magnetische kracht 

 97 en den magnetiseerenden stroom (2^ , onveranderd van kracht voor de 

 electriciteitsbeweging , die naast den stroom (^ nog in het veld mocht 

 plaats vinden, dan zou een electriciteitsbeweging, gekarakteriseerd 

 door een zekere distributie van den stroom (üf, welke, indien 't mag- 

 netisch veld niet bestond , zou voldoen aan de genoemde betrekkingen , 

 ook bij het bestaan van het magnetisch veld met die betrekkingen 

 in overeenstemming zijn en dus naast de electriciteitsbeweging ö" 1 

 kunnen optreden. M. a. w. het magnetisch veld zou hoegenaamd geen 

 invloed uitoefenen op de electriciteitsbewegingen , die naast den 

 magnetiseerenden stroom kunnen voorkomen. Of wel, het Hall- 

 effect noch de magneto-optische verschijnselen zouden zich voordoen. 

 Het bestaan van deze uitwerkingen van de uitwendige magnetische 

 kracht op de werkelijk optredende electriciteitsbeweging toont der- 

 halve aan, dat althans niet al de betrekkingen A), B),37), I). . .VI) 

 voor de electriciteitsbeweging ö" onveranderd blijven gelden, indien 

 zulk een constante magnetische kracht 97 bestaat. 



27. Nu is het niet aan te nemen, dat de betrekkingen I) en 

 II) eenige verandering zouden ondergaan ten gevolge van de mag- 

 netische kracht 97, daar zij de fundamenteele eigenschap dei- sole- 

 noïdale distributie van den electrischen stroom uitdrukken. In de 

 betrekkingen A), III), IV) en V) behoeven we geen verandering 

 aan te brengen, indien we ze slechts blijven beschouwen als geza- 

 menlijk den vector i) definiëerende en we de grootheid Jp dan ook 

 nu opvatten niet zoozeer als de ware magnetische kracht (wat men 

 daaronder wil verstaan en welke waarde die zou kunnen hebben , 

 kunnen wij in het midden laten), maar als de magnetische 

 kracht, welke bij dezelfde stroomdistributie (die altijd denkbaar is: 

 vgl. 25.) zou bestaan, indien de magnetische kracht 97 niet bestond. 



Alleen de betrekking B), en daarmee VI), en 37) komen derhalve 

 in aanmerking om de eene of andere modificatie te ondergaan, 

 ten einde liet geheele stel vergelijkingen rekenschap te doen geven 

 van den invloed der uitwendige magnetische kracht op de electri- 

 citeitsbeweging. 



