46 EEtfE SÏÜD1E OVER DE THEORIE DER MAGNETO-OPTISCHE 



Het ligt nu voor de hand, de hier gevonden waarden van 

 liet reëele deel der Hall-constante te vergelijken met de waarden , 

 die voor de Hall-constante bij stationaire stroomen zijn gevonden. 



Met het oog op de groote verschillen , die de voor die Hall- 

 constante gevonden waarden vertoonen , al naarmate verschillende 

 monsters van een zelfde metaal onderzocht zijn , is als Hall-constante 

 voor iedere bepaalde stof op zichzelf nog niet een eenigszins behoor- 

 lijk vaststaand getal aan te geven. Voor een globale vergelijking is 

 het voorhanden materiaal echter voldoende. De onderzoekingen van 

 Yon Ettinghausen en Nernst *) b. v. hebben gegeven 



voor de metalen 



bij een inagu. inductie 1?, 

 variëerende 



een waarde voor [i/\ ƒ?, 

 variëerende 





van 



tot 



van 



tot 



IJzer N° 1 . . . . 



„ N° 2. .. . 



Cobalt N° 1 



N° 2 

 Nikkel N° 1 . . . . 



„ N°2.... 



1550 

 3000 

 1550 

 5650 

 5 750 

 1550 



11350 

 11320 

 13530 

 14150 

 13530 

 15850 



+ 16 

 -f 20 

 -f 23 

 + 26 

 102 

 37 



+ 117 



71 



-f 185 



49 



107 



130. 



Deze waarden van [_q\ B vergelijkende met de waarden , in het 

 vorige tabelletje voor p cos <S [het reëele deel van onze Hall-constante 

 qN~\ opgegeven, en bedenkende, dat altijd B^>N, zien we, 

 dat ook voor ijzer, maar vooral voor cobalt en nikkel , de waarden 

 van p cos S uit het Kerr-effect volgende in elk geval veel malen 

 grooter zijn dan die, welke voor de Hall-constante \_q\ N uit de 

 proeven van Von Ettinghausen en Nernst voor constante stroomen 

 zonden zijn af te leiden. En verder, dat voor nikkel het teeken 

 van beiderlei waarden zelfs niet overeenstemt. Het een noch het 

 ander behoeft echter als een argument tegen onze theorie , die 

 verband brengt tusschen het Kerr- en het Hall-effect, te worden 

 opgevat, daar door ons van den beginne af (vgl. 20.) afhanke- 

 lijkheid van de Hall-constante van den trillingsduur is ondersteld. 

 Zoolang nu de wet der dispersie geheel in het midden wordt ge- 

 laten, kunnen zelfs groote verschillen tusschen de Hall-constante 

 voor constante stroomen en het reëele deel van de Hall-constante 

 voor zeer snelle electrische oscillation als zeer goed mogelijk wor- 

 den aangemerkt; en dit te meer, daar andere eigenschappen, 

 zooals de specifieke weerstand en de diëlectrische constante, soms 

 ook een zeer sterke dispersie vertoonen. 



») Von Ettinghausen en Nernst - Wien. Her. 94, p. 560, L887. 



