48 EENE STUDIE OVER DE THEORIE DER MAGNETO-OPTISCHE 



54. De laatstbedoelde afwijkingen behooren misschien wel ge- 

 heel op rekening te worden gesteld van onjuistheden in de bere- 

 kening, welke kunnen voortvloeien eensdeels uit onze geenszins 

 volledige kennis omtrent de wet van samenhang tusschen de Hall- 

 of Kerr-constante en den magnetischen toestand, anderdeels uit on- 

 volledige kennis van de magnetische eigenschappen dei' gebruikte 

 metaalspiegels. 



Wel is nl. uit proeven van Kundt *) en van Du Bois 2 ) ge- 

 bleken, dat niet alleen de magnetische draaiing van het polarisatie- 

 vlak in de sterk magnetische metalen, maar ook de Kerr'sche 

 draaiing van het polarisatievlak bij polaire reflexie en de Hall- 

 constante bij stationaire stroomen nagenoeg evenredig zijn met 

 de magnetisatie van het metaal. Ook schijnen de proeven van 

 Sissingh, Zeeman en mijzelven er op te wijzen, dat het argument 

 S van onze Hall-constante onafhankelijk van de magnetisatie is. 

 Doch al deze waarnemingen maken het nog niet volstrekt noodzakelijk, 

 voor het verband tusschen de Hall-constante p e' s en den magne- 

 tischen toestand van het metaal niets dan eenvoudige evenredig- 

 heid tusschen p en de magnetisatie aan te nemen. En nu heeft 

 daar, waar men de standvastigheid van 0, gereduceerd op gelijke 

 magnetisatie, heeft willen op de proef stellen, deze reductie — 

 noodig geworden, doordat verandering van invalshoek in den regel 

 verandering van magnetisatie noodzakelijk maakte — steeds plaats 

 gehad juist onder het aannemen van de bedoelde evenredigheid. 



Aan den anderen kant werd, waar men de magnetisatie van den 

 spiegel voor de berekening noodig had, deze afgeleid uit de veld- 

 sterkte onmiddellijk vóór den spiegel, met behulp van waarden voor 

 de susceptibiliteit, die andere waarnemers bij andere monsters van 

 hetzelfde metaal hadden gevonden. Kn bij het bekende verschil, dat 

 er tusschen de magnetische eigen scha ppen van verschillende monsters 

 van een zelfde metaal kan bestaan, vooral wanneer die niet alle 

 dezelfde bewerking hebben ondergaan, is deze wijze van berekening 

 aan gegronde bedenking onderhevig. Ook is gebleken, dat in het 

 bijzonder nikkel vrij groote schijnbare onregelmatigheden in zijn 

 magnetisch gedrag kan aan den dag leggen, waardoor berekening 

 \an de magnetisatie uit veldmetingen vóór den spiegel nog te meer 

 bezwaren oplevert. 



55. Wat verder de in 53. genoemde afwijkingen in de 

 waarden van het phasenverschil betreft, komt het mij voor, dat 



') Kundt - Wied. Ann. 23, p. 228, 1884; 27, p. 191, 1886; 49, p. '257, is;»:!. 

 ■) Du Hois - Wied. Ann. .'51, p. 941, 1887; :(!>, p. 25, L890. 



