54 EENE STUDIE OVEK DE THEORIE DER MAGNETO-OPTISCHE 



h -- Iiq = j sin 2// . B 1 cosD 2 102), 



cp — qp = D^ sinD 2 103). 



Wij zien dus, dat volgens onze theorie het effect der loodrechte 

 magnetisatie moet bestaan in een kleine verandering van hersteld 

 azimuth en phasenverschil en dus ook van hoofdinvalshoek en hoofd- 

 azimuth; men zal dus bij loodrechte magnetisatie eenigszins andere 

 waarden voor de optische constanten van den spiegel moeten vinden 

 dan bij den niet gemagnetiseerden toestand. 



61. Afgezien van dezen invloed op de waar te nemen optische constanten van 

 het metaal, welks numerieke grootte we kunnen bepalen uit de waarden van rle 

 optische en de magneto-optische constanten, moeten we steeds bedenken, dat er reden 

 is om aan de magnetisatie eea mogelijken directen invloed op de constante p 2 toe 



te schrijven en dus op de verhouding pç l jp 1 [= A -2 = o% e 2îT ], die de beide op 

 tische constanten van 't metaal ten opzichte van het aangrenzende medium vertegen- 

 woordigt. Immers bij stationaire stroomen is een invloed van de magnetisatie op 

 den soecifiekeu weerstand, waarmee de constante /j 2 nauw samenhangt, ook voor de 

 sterk magnetische metalen geconstateerd (vgl. 30.). De hier bedoelde invloed der 

 magnetisatie zou zich van het Kerr-effect (vgl. 62.) en het overigens in deze § be- 

 handelde effect o. a. in zoo verre moeten onderscheiden, dat hij Diet, gelijk deze 

 verschijnselen, van zin verandert bij omkeering der magnetisatie; hij zal dus niet 

 aan het licht komen, indien men telkens het verschil van waarnemingsgetallen, be- 

 hoorende bij positieve en bij negatieve magnetisatie, voor de berekening der uit- 

 komsten gebruikt. 



62. Verder hebben we hier nog de volgende opmerking te maken. Ook „even- 

 wijdige magnetisatie" moet een verandering in waargenomen phasenverschil en her- 

 steld azimuth veroorzaken, eenvoudig als een uiting van het Kerr-effect. Immers 

 voor het geval van evenwijdige magnetisatie hebben we (vgl. 47. en 48.), met de 

 vroeger gebruikte notatie, doch nu qp en h noemende niet phasenverschil en hersteld 

 azimuth van de gewone reflexie, maar die, welke bij evenwijdige magnetisatie wor- 

 den waargenomen, 



e ** t<jh = - ap '\ ]" 104), 



a s -j- b s 



waarin, zooals bekend is, b p en b s \i als factor bevatten. Daar nu 



too -, 7 a P 



töK = — — 



n s 

 (cp en //„ zijn de qp en h van 48.), wordt hier 



bp a s — b s a t , 



e '"'" tgh = - %- 105) 



lis 



itn ia r <h> a & — 'A " i' 1 



e. 



i/i "s 



Stellen we du 



b P a s — h a p iEl 



= /'/,'- lOd), 



<J,i Us 



dan hebben we voor dit geval veranderingen van waar te nemen phasenverschil 

 en hersteld azimuth te verwachten, uitgedrukt door 



h — ■ // = a sin 2// (l . E^cosE^ L07), 



«/ - qp = KyshiK, 1 08), 



