VEBSCHUNSELEN [N VEEBAND M KT HET HALL-KITI.t i . lil 



laboratorium heb verricht '), leiden mij tot de gevolgtrekking, dat 

 de gemiddelde fout eener enkele compensator-*»^//^ , onder niet 

 ongunstige omstandigheden, niet hooger dan 0.003 X \ i behoeft 

 te worden gesteld en dat men dooi- telkens een eenigszins groote 

 reeks van instellingen te verrichten den graad van nauwkeurig- 

 heid VOOr elk gemiddelde nog vrij wat verder, b. v. tot 0.00 1 X ',/, 

 zal kunnen drijven. Daaruit volgt nu, dat liet hoven uit de theorie 

 afgeleide maximale effect dw loodrechte magnetisatie volgens de gewone 

 waarnemingsmethode hij alle drie metalen zon moeten zijn te obser- 

 veeren, voorzoover het phasenverschil aangaat. Wat het hersteld azi- 

 muth betreft, dit kan hij de gewone methode van waarneming mis- 

 schien nog iets, maar zeker niet veel nauwkeuriger dan op 0°. 1 

 worden bepaald uit een reeks anal\ satorinstellingen , zoodat de 

 verandering, die daarin ten gevolge van de loodrechte magnetisatie 

 moet optreden, hij ijzer nog wel zou zijn te constateeren , maar 

 niet met eenige nauwkeurigheid te meten, terwijl zij hij cobalt en 

 nikkel zeker geheel aan de waarneming zou ontsnappen. 



67. Met is derhalve niet overbodig een meer gevoelige methode 

 aan te; wijzen, volgens welke het bedoelde effect zou zijn te con- 

 stateeren en te meten. 



Nu kan men gemakkelijk eeu waarnemingsmethode aangeven, 

 waarbij als instellingsobject het Lippich'sche wolkje -) kan worden 

 gebruikt, dat hij de nul- en minimumdraaiingen tot meting van 

 het Kerr-etteet zoo veel en zoo goede diensten heeft bewezen. 

 Men behoeft slechts een ] /-plaatje zooals ook Zeeman 3 ) 



hij zijne jongste kerr-waarnciuingen reeds heeft gebruikt ■ in de 

 plaats te stellen van den compensator en wel aan te brengen op 

 den weg van het gereflecteerde of van het invallende licht en dit 

 plaatje te doen dienen tot opheffing van het phasenverschil (resp. 

 van het grootste deel daarvan), dat hij de reflexie ontstaat tus- 

 scheu de lichtcomponentcn, gepolariseerd || en J_ het invalsvlak. 



Noemen we nl. een hoofdstand van het plaatje zulk een stand, 

 waarbij zijne heide hoofdrichtingen resp. | en _L het invalsvlak 

 liggen, dan heft het plaatje (in het teruggekaatste licht) een phasen- 

 verschil (>i -- v[/) tusschen de twee resp. | en _L het invalsvlak 



gepolariseerde componenten op, indien het uit een zijner hoofd- 



') Wind — Versl. K. A. v. W. Amst. ■_'. p. 116, 1894. 



2 ) Sissingh — Arch, aéerl. 27, p. '2(>7, 1893; vgl. ook Zeeman Arch, néerl. 

 27, p. ;i01, 1891 



:i ) Zeeman — Versl. K. A. v. W. Amst. .'!, p. 221, 1895. 



