G EENE STUDIE O VEE DE THEOKIE DER MAGHETO-OPTISCHE 



theorie een aanvulling ondergaat , waardoor zij voldoende wordt om 

 samen te vatten al wat de waarneming tot dusverre van magneto- 

 optische verschijnselen heeft geleerd. 



Dat het Drude gelukt was, door zijn nieuw verklaringsstelsel 

 van het Kerr-effect in alle bijzonderheden rekenschap te geven, 

 scheen oorspronkelijk 1 ) inderdaad het geval te zijn ; al spoedig werd 

 echter door nieuwe Kerr-waarnemingen , op cobalt en nikkel , aan 

 het licht gebracht 2 ) , dat ook Drude's theorie niet aan de verwach- 

 tingen kon beantwoorden , zoolang daarin slechts een enkele reëele 

 constante werd ingevoerd ter karakteriseering van de magneto-op- 

 tische verschijnselen. Drude zelf helt dan ook reeds tot de mee- 

 ning over 3 ), dat zijn verklaringsstelsel eerst dan geheel doeltreffend 

 zal kunnen worden, wanneer daarin een verandering wordt aan- 

 gebracht, welke geheel gelijkwaardig zou zijn met vervanging 

 van de bedoelde reëele door een complexe constante, d. i. door 

 twee constanten. Doch dan zonde, tegelijk met de onvolkomen- 

 heid , ook de meerdere eenvoud vervallen , die Drude , uit een 

 theoretisch oogpunt, zijn eigen verklaringsstelsel doet stellen boven 4 ) 

 die, welke uit de oudere zouden ontstaan, indien deze al door 

 zekere aanvulling mochten kunnen worden in overeenstemming ge- 

 bracht met de waarneming. 



73. Doch er wordt door Drude nog een belangrijke grond ge- 

 noemd, waarom zijn eigen verklaringsstelsel boven de oudere zou 

 zijn te verkiezen. Die grond zou gelegen zijn in een essentieel 

 verschil in opvatting. 



Ten einde het verklaringsstelsel, dat aan de theorie van Lorentz (in 

 den vorm, die er hier aan werd gegeven) ten grondslag ligt, meer 

 onmiddellijk met dat van Drude's theorie te kunnen vergelijken, 

 zullen we uit onze grondvergelij kingen A), B) en C) den vector 

 (üf elimineeren , waardoor we behouden het stelsel : 



Bot £ = ér{p £ + P 2 q [8fl.§]} j j ' 



Terwijl dus onze theorie kan worden beschouwd als te berusten op 

 de toevoeging van een term aan de tweede der vectorvergelijkingen 



Uot $ = — 4) I 



BotSp = A-7T p 5 ) ' ' ' ' 



123), 



') Drude — 1. c, p. 422. 



5 ) Zeeman - Arch, aèerl. 27, p. 296 sequ. — Versl. K. A. v. W. Amst. 2, p. 82 

 en 175, 1894. 

 Wind - Versl. K. A. v. W. Amst. 2, p. 116, L894. 



Drude Wied. Ann. 52, p. lie, 1894. 

 4 ) Drude — Wied. Ann. 46, p. 374, 1892. 



