82 EENE STUDIE OVER DE THEORIE DER MaONETO-OPTISCHË 



zekere redeneering van Lorentz volgen, onder inachtneming van het 

 volgende. 



95. Indien de ionen zich bewegen in een krachtig magnetisch 

 veld, komt voor elk ion, behalve de electrische kracht, gede- 

 finieerd als in 91., 



% = 4tt F 2 \> 138) 



{V stelt de voortplantingssnelheid van het licht in den vrijen aether 

 voor), de totale kracht ter sprake, die én door diëlectrische ver- 

 plaatsing én electrodynamisch op de ionen werkt en die, met de 

 in het slot van 92. aangeduide verwaarloozing , per positieve een- 

 heid van lading kan worden voorgesteld door 



C = S + [».SR] 139)i), 



wanneer u de snelheid van het beschouwde ion aanduidt en ?ft de 

 gesuperponeerde magnetische kracht. 



Tot middelwaarden 2 ) overgaande , kunnen we schrijven 



ë= f + [ö^J = § + ïï-m =1 + = [?»■ s ^], 



wanneer e de lading van een ion voorstelt (positief of negatief). 

 Dan kunnen we echter voor e\) schrijven 9)\ , met 501 aanduidende 

 het electrische moment per volumeneenheid 3 ). 



Dit electrisch moment bestaat thans uit twee deelen, 5DV, wegens de 

 verschuiving der conductie-ionen , en SOV', wegens de verschuiving der 

 diëlectrische ionen. Beschouwen we nu de kracht (£', die op de 

 conductie-ionen werkt, en stellen we, voor deze soort ionen, 



= = *' 140J, 



dan hebben we , met weglating van de strepen boven de symbolen 



(T = § -f e [SR'. 9t] 141). 



Beschouwen we de kracht Gr", die op de diëlectrische ionen werkt, 

 en stellen we voor deze soort ionen 



= = £" 140,), 



dan is, weer met weglating der strepen, 



') vgl. Lorentz — 1. c, § 20, verg. (Vilt). 

 : ) „ „ — 1. c, § 39 sequ.. 



'■') Lorentz — 1. c, § 40. 



