86 EENE STUDIE OVER DE THEORIE DER MAGNETO-OPTISOHE 



en $ in een magnetisch veld, die kan worden geacht oorzaak te 

 zijn van het Hall-effect en de magneto-optische verschijnselen. Het 

 blijft natuurlijk de vraag of de r uit 151), die van e' en s" afhangt, 

 kan overeenkomen met de uit waarnemingen omtrent het Hall- en 

 Kerr-effect afgeleide waarden voor deze Hall-constante. We zouden 

 echter uit de waarden, die we uit die waarnemingen voor deze 

 Hall-constante vinden, omgekeerd de waarden van e' en e" met be- 

 hulp van 151) kunnen afleiden, indien wij de andere daarin optre- 

 dende constanten kenden en mochten aannemen, clat de gegeven theorie 

 de volledige verklaring van het verband (usschen ö" en $ bevat. 



Boltzmann J ) en Von Ettinghausen 2 ) hebben reeds , aannemende 

 dat een stroom bestaat in een beweging van een enkele soort van 

 ionen, uit de grootte van het Hall-effect een schatting afgeleid 

 omtrent de snelheid der ionen bij die beweging. 



101. Ook bij deze physische verklaring van het Kerr-effect wordt 

 het nog niet duidelijk, waarom dit effect alleen in merkbare mate 

 optreedt bij de sterk magnetische metalen. Doch zoolang we ons 

 van het wezen der magnetisatie geen bepaalde voorstelling maken, 

 moeten we ook theoretisch wel de mogelijkheid erkennen van een 

 invloed van deze op de constanten e' en e", een invloed, dien de 

 door Kundt, Du Bois, Sissingh en anderen gevonden evenredigheid 

 van het magneto-optisch effect met de magnetisatie (en niet met de 

 magnetische kracht) zeer aannemelijk maakt. Verder onderzoek zal 

 moeten ophelderen, hoe het komt, dat juist die metalen, waarin de 

 sterkste magnetisatie kan worden opgewekt, ook het sterkste mag- 

 neto-optisch effect vertoonen. 



Omtrent het verschillend gedrag der positief en negatief geladen 

 ionen nog deze opmerking. Het spreekt van zelf, dat dit zich 

 zou moeten uitspreken in de constanten der bewegingsvergelijkin- 

 gen, die verschillend zouden moeten uitvallen voor anionen en 

 kationen; dit zou trouwens geen afbreuk behoeven te doen aan 

 de aangenomen eindvormen 144) en 145) voor de bewegingsver- 

 gelijkingen der ionen in het algemeen. Dat verschillend gedrag is 

 verder bij ionen, die in een metaal of een dieleetricuni zouden 

 optreden, zeker niet zoo gemakkelijk te begrijpen als bij de be- 

 kende elcctrolytische ionen, welke al naar het teeken (1er lading 

 zonder eenigen twijfel mechanisch verschillend zijn geconstitueerd. 

 Dat echter het Hall-effect een verschillend gedrag dei' positieve en 

 negatieve electriciteit bewijst, zoodra electriciteitsbeweging inderdaad 



'i Boltzmann — Phil. mag. (5) 9, p. 308, 1880. 



2 ) Von Ettinghausen Wied. Ami. 11, p. 132, L880. 



