8 S EENE STUDIE OVER ÜE THEORIE DER MAGNETO-OPTISCHE 



AANHANGSEL. 



$18. Nog eenige opmerkingen over de theorie der 

 electriciteitsbftweging door ionen. 



103. Het is opmerkelijk, dat de electrolyten, die, gelijk men naar 

 de tegenwoordige inzichten geneigd zou zijn aan te nemen, een werke- 

 lijk bestaand voorbeeld van electriciteitsbeweging door ionen bieden, 

 zoolang slechts stationaire stroomen in het spel komen , bij electrische 

 oscillation van de frequentie der lichttrillingen het karakter van gelei- 

 ders ongetwijfeld geheel verliezen, blijkens het zoo goed als totale gemis 

 aan absorptie *) (vergeleken bij de absorptie in metalen). We kunnen 

 dit zoo opvatten, dat bij die snelle oscillation de gewone ionen der 

 electrolyten, die, bij constante stroomen, hen tot geleiders maken, ge- 

 heel op den achtergrond treden. We worden er dus toe geleid deze 

 ekctrolytïsche ionen als iets anders te beschouwen dan de conduc- 

 tieionen , welke boven werden bedoeld , en de zaak zóó op te 

 vatten, dat een electrolyt naast de diëlectrische ionen geen eigen- 

 lijke conductie-ionen, doch slechts electrolyliscJie ionen bevat, welke 

 bij stationaire stroomen en wisselstroomen van geringe frequentie 

 dezelfde rol spelen als conductic-ionen, doch misschien een veel 

 grootere massa bezitten. De massa der electrolvtische ionen schijnt 

 bij zeer snelle oscillatiën zoozeer op den voorgrond te komen, dat 

 hun beweging bij de daar optredende electriciteitsbeweging niet 

 meer van eenige beteekenis is. 



') Zeeman heeft intussclien bij onlangs verrichte onderzoekingen (Vers]. K. A. v. 

 \V. Auist., Oct. is 1 .),")) gevonden, dat, een kenkenzoutoplossing de energie van Hertz'sche 

 trillingen nog merkbaar absorbeert en vrij wel zoo sterk als liet geleidingsverniogen 

 deed verwacbtni. 



