VERSCHIJNSELEN IN VERBAND MET HET HALL-EFFECT. 89 



Doch ook ligt het , zooals reeds meermalen door andere schrijvers 

 werd opgemerkt, voor de hand, dat bij de conductie-ioiien in 

 metalen de massa een merkbaren invloed kan krijgen bij zeer snelle 

 trillingen, hetgeen zou neerkomen op een vergrooting van den ge- 

 leidingsweerstand en zich zou uiten in een veel geringer bedrag 

 der absorptie dan met den gewonen weerstand, zooals die uit me- 

 tingen bij constante stroomsterkte wordt afgeleid, zou overeenkomen. 

 Werkelijk doen dan ook de optische proeven tot een veel grooter 

 bedrag van den weerstand besluiten *). 



104. Van het feit, dat vele dièlectrica een, zij het dan ook 

 geringe, absorptie vertoonen en dat wel in verschillende mate voor 

 verschillend gekleurd licht, zou volgens de ionentheorie als volgt reken- 

 schap zijn te geven, in overeenstemming met de meest gangbare 

 opvatting der absorptie. Onder gewone omstandigheden kennen we 

 bij deze lichamen slechts dièlectrische ionen , die bij het trillen 

 steeds naar hun evenwichtspositie worden getrokken door krachten, 

 evenredig aan de grootte der oogenblikkelijke verplaatsingen 2 ). 

 Deze dièlectrische ionen kunnen onder den invloed der genoemde 

 krachten of liever in 't algemeen van al de krachten, die be- 

 halve (£" (zie 95.) op hen werken, misschien zekere eigen tril- 

 lingen uitvoeren 3 ) (dit onderstelt natuurlijk , dat de bewe- 

 gingsvergelijking van elk ion voor zich niet den eenvoudigen 

 vorm 144) heeft), waarvan de periode van den aard en de grootte 

 dier krachten en van de massa der ionen afhankelijk zou zijn. Het 

 is nu denkbaar, dat in een gegeven diëlechïcum op deze wijze eigen 



Het reëele deel van p kan (vgl. 88.) min of meer worden beschouwd de waarde 

 van het Ohm'sehe geleidingsvermogen aan te geven, en het omgekeerde van dat reëele 

 deel den speeiüeken weerstand te bepalen. 



Nu vinden we uit 81) voor het reëele deel van p (deze p is daar p, genoemd) 



en derhalve 



1 2AV 



— = 7. coaer 2 i ■ 



/'■ "" 



Stellen we hierin / 5.89 10-', V= 3.10 10 , o ^ 3.61, T = 61°9'.f>, welke «aar- 

 den in overeenstemming zijn niet waarnemingen, op een nikkclspiegel verricht (vgl. 64.), 

 dan vindt men 



— = 3.0x10'. 



/'. 



Voor den gewonen speeiüeken weerstand van Nikkel wonlt opgegeven (Everett) de 

 waarde 1.24x10', zoodat de uit optische waarnemingen volgende waarde ruim 20-maal 

 ZOO groot zou zijn als de bij stationaire stroomen aan den dat;- komende. 



5 ) Vgl. Lorentz — Versuch n. s. w., £ 16, .">.">). 



J ) Zulke eigen trillingen zouden het ook kunnen zijn, welke, indien zij door verwarming 

 voldoende intensiteit verkrijgen, lichtstralen van bepaalde kleur uitzenden. 



