DIAMAGNETISCHE STOFFEN ENZ. 1 I 



wordt daarin gedefinieerd als de kracht welke zou werken op eene 

 eenheidsmassa in eene lange, dunne cilindrische holte, terwijl overi- 

 gens de magnetisatie op eene doorloopende wijze over den magneet 

 is verdeeld. Hier, daarentegen, stelt (X, Y, Z) de kracht voor, 

 welke eene eenheidsmassa in een punt P zou ondervinden, indien 

 het deeltje waarin dit punt ligt, weggenomen was, en verder de 

 magnetische massa's over van elkaar gescheiden deeltjes verdeeld zijn. 

 Het is duidelijk, dat deze heide grootheden niel gelijk zullen zijn. 

 Om hun verband op te sporen zullen we dus onzen magneet 

 besehouwen eenmaal met afzonderlijke deeltjes, waarin magnetische 

 massa's, en dan X vormen voor een bepaald punt P, en daarna 

 ons eene doorloopende verdeeling aanwezig denken van de daarmee 

 overeenkomende magnetisatie I, en de krachtcomponent a, vormen 

 volgens de theorie van Maxwell. We denken ons verder om P 

 een bol aangebracht met een straal, welke klein genoeg is om bin- 

 nen den bol M en I als constant te beschouwen, en groot genoeg 

 om nog een groot aantal deeltjes te bevatten. De functies X en 

 a zijn dan gelijk te stellen aan 



X = X e -f X t , et = ot e -f- «,. , 



waarin de eerste termen der beide tweede leden afhangen van de 

 deelen van den magneet buiten den bol, de andere van die daarbinnen. 

 Nu kunnen we gemakkelijk inzien, dat 



X e = a t , 

 want eene uitspreiding van de magnetische massa's in een deeltje 

 p' , dat ver van P is verwijderd, over het geheele volume-element 

 do' waarin p' zich bevindt, zonder verandering van het magnetisch 

 moment, kan op de waaide van X e geen invloed hebben. 

 Voor X, hebben we : 



V/ \/' x '~ x u>y'--y i/' z '--~\ 



=2Hp 



3 ' - ~ ,r)2 ) — 3 i/' { - r '~~ tV) (y'—f> 



/•■> J ' J J y ~5 



3 I7 ' (*'—*) (z'—z) 



r' 



1 



(./•' — x) (z'—z) 



w 



