UIAMAGNETISCHE STOFFEN, ENZ. 1 * 



of, indien wc de magnetische kracht 7/ van Maxwell willen in- 

 voeren : 



7/ . dH 2 



-ï *MT 9 -f- ~TV COS* 35 > | TT 



voor alle waarden van f. 



Bij paramagnetische stoffen is y positief, en volgens de ervaring 



ook .,, zoodat hierbij geene labiele toestanden kunnen voorkomen. 



Bij diamagnetische stoffen is daarentegen deze voorwaarde nooit 



vervuld, want de functie k is daarbij negatief, en in absolute 



3 .17/ 



waarde bii alle bekende stoffen steeds kleiner dan -r— » dus is 7 = -= 



steeds negatief en in absolute waarde grootcr dan J- t. Het even- 

 wicht zal hier dus steeds labiel zijn voor veranderingen van / 

 waarvoor f = 90°, welke dus bestaan in eene draaiing van I. 



We komen hier dus tot het resultaat, dat de stoffen met nega- 

 tieven magnetisatiecoëfficient in Labiel evenwicht verkceren. We 

 kunnen dit ook onmiddellijk inzien, als we er op letten, dat de 

 verdeeling der magnetische massa's in een deeltje hierbij eene zoo- 

 danige is, dat de uitwendige krachten zullen trachten deze massa- 

 verdeeling in zijn geheel rond te draaien. 



Het is echter ook duidelijk, dat we alleen dan deze uitkomst 

 kunnen verkrijgen, indien we uitgaan van de theorie van Poisson 

 of de daarmee overeenkomstige van Duhem. Houden we ons aan 

 de theorie van Maxwell, dan mogen we niet in één deeltje dv x 

 van den geïnduceerden magneet aan de magnetisatie I x eene ver- 

 andering à I-y geven, zonder iets aan de permanente magneten te 

 veranderen, want in deze theorie, ten minste in den specialen, door 

 Maxwell zelf gegeven vorm, treedt de betrekking 1= k H op als 

 eene verbindingsvergelijking, en door alleen J x te veranderen zonder 

 dit ook met 7/j te doen, zou niet meer aan deze betrekking zijn 

 voldaan. 



Ook indien men Duhem navolgt bij zijne afleiding van P W, en 

 variaties geeft aan / gelijktijdig in alle elementen van den geïn- 

 duceerden magneet, zonder die grootheid in de permanente mag- 

 neten te veranderen, handelt men in strijd met de theorie van 

 Maxwell. Wel verandert dan ook tevens de magnetische kracht 77 

 in elk punt, maar we kunnen aantoonen, dat de variaties van I 

 niet zoo kunnen worden gekozen, dal overal aan de betrekking 

 /= /■ // voldaan blijft. 



