DIA MAGNETISCH E STOFFEN, ENZ. 2 1 



Daar deze eigenschap toekomt aan B , en fi ll o alleen in de 

 permanente magneten van B o verschilt, zal hieraan steeds voldaan 

 zijn, indien er geene permanente magneten aanwezig zijn. 



Hieruit blijkt dus dat, ingeval er alleen electrische stroomen 

 aanwezig zijn, de grootheid U steeds zal toenemen, indien de ver- 

 deeling van 11 en B zoo wordt gewijzigd, als dit door het toevoe- 

 gen van permanente magneten zou geschieden. 



Indien we ^ niet constant onderstellen, maar eene functie van 

 Jl , dan gaat het boven gevondene in geen van beide; gevallen door. 



Nemen we b. v. het eerste geval. Indien U hier ook nu een 

 minimum was, zou J ^/= moeten zijn, indien we aan U o en B 

 aangroeiingen 3 H en $ B geven, welke voldoen aan: 



Bot{UI )<U , 

 S B o = J (ijl JI o ) in geïnduc. magn. ) Div (3 /3 ) = U | 

 è B o = S J/ o in alle andere punten, ) (/) B ) n = doorl.j 



In dit geval is : 



èu=\H ! ^: 1 ) 



dr 





= 2 ƒ H Q i (,a 11 ) dv - ƒ H* ^ è 11 dr 



= 2 ƒ H S B do -ƒ II* ^ ê ll dr. 



Volgens het boven behandelde is de eerste intregaal nul. De 

 tweede is het echter in 't algemeen niet , dus is ook 



ê u< o 



en U geen minimum. 



De bovenstaande beschouwingen gaan ook door, indien de per- 

 manente magneten bestaan uit eene stof, welke tevens vatbaar is 

 voor magnetische inductie. In dit geval kunnen we de magnetisa- 

 tie in deze stof splitsen in een deel /dat permanent is, en een ver- 

 anderlijk deel k 11, en in plaats van de vergelijking (ô) komt dan 



Evenzoo mogen de magneten door de electrische stroomen door- 

 loopen worden. 



De hier gevonden resultaten konten ook voor den dag, indien we 

 opmerken, dat we U in twee deelen kunnen splitsen. We hebben 

 namelijk voor de magnetische kracht // in elk punt 



