24 OVER DE ONBESTAANBAARHEID VAN 



beschouwen van volume-elementen binnen 8. De buizen, welke uit 

 A naar buiten gaan , zullen B in het voorwerp doen verminderen, 

 maar daar buiten doen toenemen, omdat ze niet door 8 naar bui- 

 ten treden. We kunnen het deel U s van U, dat afhangt van de 

 volume-elementen binnen 8, splitsen in twee deelen 



r e B 2 r B 2 r 



U s = y-H 2 dv = — dv = f — dv -f- I B 2 dv , 



waarvan het eerste de volume-elementen van A bevat en het tweede 

 die buiten A, maar binnen 8, voor welke elementen //. = 1 is. 

 Indien Ave ons nu nog eens een oogenblik A weggenomen den- 

 ken, dan zou overal /x = 1 en U een minimum zijn, dus voor 

 eene kleine verplaatsing der buizen is 



èU^è ƒ B 2 dv + à f B 2 dv = 0. 



Brengen we nu Â weer op zijn plaats, dan is nu voor dezelfde 

 verplaatsing der buizen 



S U=è ( —dv+è f B 2 dv 



J i jjj ' Je 



B 2 



= è\ — dv - è ( B 2 do = 



J i fX J i 



= */(i-l)3»*. 



Indien dus de bedoelde verplaatsing eene zoodanige is, dat de 

 buizen zich uit A naar buiten bewegen, zal voor ons geval, waarin 

 ja <C 1 , è U negatief zijn , en we naderen dus meer tot den even- 

 wichtsstand. De buizen zullen zich dus uit een diamagnetisch 

 voorwerp naar buiten moeten verplaatsen. 



Voor paramagnetische stoffen daarentegen is fx >> 1 , dus - 1 



negatief. We naderen dus hierbij tot den evenwichtsstand, indien 

 we de buizen naar binnen verplaatsen. Zij zullen zich daardoor in 

 het voorwerp moeten uitzetten, en hunne grootere doorsnee zal 

 samengaan met eene afname van B. Dat deze verplaatsing zal voort- 

 gaan, totdat de evenwichtsstand bereikt is, blijkt uit de volgende 

 redeneering, welke ik aan Prof. Lorentz verschuldigd ben. 



Beschouwen we weer den permanenten magneet en het voorwerp 

 ./. Zij B i de waarde van de magnetische inductie in een punt van 

 het voorwerp ./, />,, de waarde van deze grootheid in elk punt 

 daarbuiten, luide grootheden voorden evenwichtsstand. Noemen we 



