2 ! OVER EEN PEROXY-SALPETERZTJUfi ZILVER. 



wat lucht indringt, en daarmede sporen van water, vooral daar de 

 V-buis niet volkomen is afgekoeld bij het eindigen der proef. En, 

 gelijk vroeger gezegd, bestaat er reden tot liet vermoeden, dat een 

 geringe hoeveelheid water tamelijk veel invloed kan uitoefenen op 

 de ontledingssnclheid (namelijk op de hoeveelheid zuurstof in den- 

 zelfden tijd vrijkomende, b. v. bij eenzelfde temperatuur, enz.). 

 Maar ook bij deze proef was het doeleinde de 5 O willekeurig 

 achtereenvolgens te eiimineeren, en thans bepaald 2 O (zie later). 



Hij vergelijking der numérique uitkomsten, voor zooverre betreft 

 de ontleding van de eerste met de tweede proef, valt dadelijk 

 in 't oog, dat in de tweede proef de ontleding regelmatiger is ver- 

 loopen (zie boven). Ook werd ter ontleding meer tijd vereischt 

 (en wel in de eerste plaats bij het eiimineeren van 1 O); maar 

 wellicht is dit tevens toe te schrijven aan de bijkans volledige 

 afwezigheid van water. 



Over de structuur van liet per oxg-salpeter zuur zilver (zie vervolg 

 pag. 43). Zooals reeds werd gezegd in de Eerste Verhandeling, 

 laat zich de zwarte zilververbinding analytisch teruggeven door de 

 formule : 



3Ag 2 0. hO.AgN0 3 (=Ag 1 NO n ), 



zijnde quantitatief bepaald zoowel zilveroxyde en zilvernitraat, als 

 de „gemakkelijk vrijkomende zuurstof" (oxygène excédant). En deze 

 gedeeltelijke structuurformule doet aanstonds denken aan de volgende 

 structuur van het zwarte lichaam: 



3 Ag 2 ü 2 . Ag N 5 , 



bijgevolg aan een moleculaire verbinding van zilverperoxyde : 

 Ag 2 2 en dioxy-salpeterzuur zilver: Ag N O*. Dit zilver/out is 

 te beschouwen als de zilververbinding van een zuur N 5 II (= 

 N 4 . O II) tot nog toe onbekend (dus van theoretischen aard). 

 Het besluit, om thans deze structuurformule aan te nemen, al 

 moge de geboorte hiervan nog wat ontijdig wezen, steunt vooral 

 op het feit, dat 2 O of 3 O (der 5 O) betrekkelijk gemakkelijker 

 worden vrijgemaakt. Men zegt „2 O of 3 O", want men is het 

 nog niet eens omtrent dit punt, te weten, of eerst 2 O dan wel 

 3 O, betrekkelijk gemakkelijker worden uitgedreven (van de 5 O) 

 dan de overblijvende 3 O of 2 O. De uitkomsten van onder- 



