OVER EEN PEROXYSALPETERZUUR ZILVER. 33 



en door het terugblijvende te behandelen met water, kan dan het 

 zilvernitraat Ag N 3 worden opgelost en het zilverperoxyde Ag 2 O., 

 terugblijven. Maai het was niet wel mogelijk, vooruit te zeggen. 

 of liet zilverperoxyde Af/,, O., standvastig genoeg is, om under zulke 

 omstandigheden te bestaan (verondersteld, dat liet geen moleculaire 

 verbinding vormt: 3 Ag 2 2 - Ag N 3 ), want dit superoxyde is tot 

 nog toe onbekend (het Lichaam van Ritter werd wel niet dien naam 

 bestempeld, maar, zooals bekend, is dit niet juist). 



De daartoe ingeslagen weg, was deze. Het terugblijvende werd 

 met water behandeld in de V-buis, waarin de 2 O waren uit- 

 gedreven (bij verwarming in het bad van kopervijlsel), bij een 

 betrekkelijk lage temperatuur (zij dit ongeveer 58°). Vervolgens 

 was het zilvernitraat in hoeveelheid te bepalen op de wijze, zooals 

 dit vroeger geschiedde, en te wegen het zilverperoxyde, na ver- 

 drijven van het water b. v. door een stroom droge lucht bij gewone 

 temperatuur, tot het gewicht der V-bnis (met het zilverperoxyde) 

 hel zelfde gewicht behoudt. Daarna werd de V-bnis verhit, begin- 

 nende b. v. bij 40°, en steeds hooger gaande, tot het gewicht niet 

 meer veranderde. Maar men diende eigenlijk eerst te weten, wat 

 de proef, waarvan sprake is, leert, want het bestaan eener verbin- 

 ding van zilverperoxyde met zilvernitraat (zij dit 3 Ag 2 O.,. Ag N (J. d ), 

 zon reeds een beletsel zijn, wellicht te overkomen, maar in ieder 

 geval meer of min niet zonder bezwaar. Ook zou mogelijk wezen, 

 dat in verhouding zooveel zilvernitraat wordt opgelost (bij be- 

 handeling van het terngblij vende met water, nadat de ver- 

 binding aanvankelijk was verhit; zie boven), als „gemakkelijk 

 vrijkomende zuurstof" was geëlimineerd. Een dusdanige uitkomst 

 zou op de keuze der structuurformule veel invloed kunnen 

 uitoefenen. 



Het terugblij vende na uitdrijven van 2 O (zie p. 23), werd dus 

 met water behandeld bij gewone temperatuur (in de V-buis), de 

 oplossing afgeschonken, en vervolgens ingedampt op een waterbad 

 in een schaaltje, met de vereischte voorzorgen. Er werd verkregen 

 0.2878 gr. Maar een kleine hoeveelheid van het onoplosbare gedeelte 

 werd medegevoerd (dat niet was te voorkomen), en daarom werd 

 het terugblij vende nogmaals niet water behandeld enz., hetwelk nu gal' 

 0.25 13 gr. Thans niet alcohol behandeld enz. (als bij vroegere 

 proeven), bleef terug 0.2485 gr. zilvernitraat, of 17.8 proc. der 

 oorspronkelijke zwarte kristallij ne stof (de formule 3 Ag., O.,. A 5 Ag 

 vordert 17.98 pet.). Het besluit is bijgevolg, dat na elimineeren 

 van 2 O van het molecuul :5 Ag., () 2 . A 5 Ag, het water aan hel 

 terugblijvende al hel zilvernitraat ontneemt, en dat in betrekkelijk 



Verhand. Kou. Akad. v. Wetensch. (!• Sectie). Dl. v. E 3 



