OVER EEN PEROXY-SALPETERZTJUR ZILVER. 



15 



o-o 



N- II, maar b. V. tevens: N - IL 



het atoom N zijnde A rl " en N v . 



In 't algemeen stemt een maximum] van verzadiging in affiniteiten 

 niet altijd met een maximum van stabiliteit, of dat, in den regel, 

 wel op hetzelfde zal neerkomen, niet met een minimum aan potentiëele 

 energie. Dit is h. v. liet geval met bioxy-salpeterzuur, of liever 

 met het zilverzout, zich bevindende in een labielen toestand van 

 evenwicht, terwijl het atoom N zich in liet molecuul bevindt als 

 JV V . Bij gewone temperatuur zal het vrije zuur N 4 . IL wel 

 niet kunnen bestaan, noch wellicht zijn zilverzout. In liet mole- 

 cuul dat ons bezighoudt, zou ook het zilverzout in moleculaire ver- 

 binding zijn met 3 Ag* 2 , waardoor de stabiliteit wel zal bevorderd 

 worden, en in de eerste plaats \i\n JY 5 J// ; trouwens om redenen 

 die onbekend zijn. De aard der atomen neemt een belangrijke; 

 plaats in bij het verzadigings-spel in affiniteiten en de stabiliteit ; en 

 de stikstof N behoort tot de grondstoffen, bij wie de niet-verzadigde 

 verbindingen over 't algemeen meer stabiel zijn. Voor het salpeter- 



o-o o o 



zuur neemt men dan ook veelal N — OH (en b.v. niet: N — Oil); 

 maar in het diow-salpetcrziiur zou de stikstof' vijfwaardig zijn : N v 

 (zie ook later). 



Formules als b. v. : 



N 







i 



o, 



I 



o 



OH 6 



worden voorbijgegaan, als wel van geen belang zijnde ; het doel toch 



eener structuurf'ormiile is geen ander dan een zoo eenvoudig mogelijk 

 beeld te geven der bestaande kennis van het lichaam. Tot nog 

 toe mislukte dan ook iedere poging, om het lichaam van Ritter als 

 een atomistische verbinding voor te stellen. En liet zal ook wel 

 zeer moeilijk vallen, een dergelijke formule toe te kennen aan 

 een molecuul van den vorm N O u -///-. Ook schijnt de logica, in 



