OVER EEN PEUOXY-SALPEIERZU UU Zll.\ EB 



49 



(1 



h 



d 



e 



/ 





Ml 



800° 



0.0005 gr. 









81 



310 



0.0034 



0.003!) gr. 







8! -1 



320 



0.0083 



0.0122 





83 



330 



0.017 



0.0292 





e i 



340 



0.0368 



0.066 







85 



350 



0.002 



0.068 







8G 



3G0 







0.068 







Er bleef aanvankelijk in de buis 0.9921 gr. zilveroxyde .///., O 

 (zie pag. 35 waar, toen terecht, staat opgegeven 0.9932 gr. , maar 

 0.9932 gr. — 0.00 1 1 gr. = 0.9921 gr.), en deze hoeveelheid zilver- 

 oxyde gaf dus achtereenvolgens aan zuurstof 0.068 gr. (zie de Tabel); 

 terwijl de theorie vordert 0.0684 gr. Of berekend op 100 gew. 

 d. zilveroxyde, heeft men: 



gevonden : 

 zilver 03.15 

 zuurstof 6.85 



.///., O vordert: 

 " 03.1 

 6.9 



ïoo. 



ge\V. (1. 



100. 



gew. (1. 



liet zilveroxyde .!//.> O heeft gelijke kleur als het züverperoxyde , 

 te weten die van graphiet (terwijl de oorspronkelijke kristalvorin 

 was bewaard gebleven, en de massa nog eenigen glans had behouden). 



In dezelfde buis zijn bijgevolg aanvankelijk 2 0(00) van de 

 zwarte verbinding uitgedreven; de massa is daarna bevrijd van het 

 zilvernitraat NO* Ag, en gedroogd zijnde, werd het terugblijvende, 

 wel waarschijnlijk züverbioxyde .///._, O., (vermengd met eenig zilver- 

 oxyde Ag* O), dusdanig ontleed, dat er alleen zilveroxyde .1//., O 

 terugbleef (alle 5 waren dus uitgedreven). Ten slotte werd het 

 zilveroxyde ■ !//.> ontleed in dezelfde buis, en bleef zilver terug. 

 In dezelfde buis werd dus het peroxv-salpeterzuur zilver ontleed 

 op een wijze, dat men eindigde met zilver te hebben, en dat wel. 

 met den oorspronkelijke!) kristalvorin, vrij wel behouden. 



Uit de Tabel volgt (zie bijv. het laatste gedeelte hierboven), dat 

 achtereenvolgens 86 maal werd verhit, hetgeen 86 dagen in beslag 

 nam bij het doen dezer proef (en met hare \aeauties inedegerekend 



Verhand. Kon. Akad. v. Wetenscli. ( !■■ Si-ctio). Dl. V. E -i 



