INTENSITEIT (RELATIETKILLINGEN) BIJ MECHANISMEN, ENZ. O 



'.). Ook bij geluidslrillingen /uilen relatietrillingen kunnen op- 

 treden. De nabijheid van nun trillingsgetal bij dal eener princi- 

 pale trilling zal echter de aantooning door harmonische analyse be- 

 moeilijken. Ook hier zullen de zwevingen, die zij inde intensiteit 

 der principale trilling in liet leven roepen, wellichl nog hel gemak- 

 kelijkst aanwijsbaar zijn. 



Anders is liet gelegen bij lichtt rillingen. Indien er waarheid ia 

 in de meening dooi' dr. V. .1. .Ju/in* uitgesproken in zijne ver- 

 handeling: „Over de lineaire spectra der elementen." (Verhandelin- 

 gen der Kon. Ak. van Wet. deel 20, 1888) l ) , dat, namelijk, de 

 som- en \erseliilt rillingen en meer in 't algemeen de trillingen, 

 die afhangen van de hoogere machten en producten der ani- 

 plituden , bij de vorming der lijnspectra eene rol spelen, dan is 

 ook de mogelijkheid niet uitgesloten dal samenstellingen van twee, 

 drie of zelfa van een grool aantal dicht liijeengelegen strepen (zie 

 § 18 en volg.) aan de aanwezigheid van relatie! rillingen zouden 

 moeten worden toegeschreven. -) 



Hoe dit nu zijn moge, het teekenen van denkbeeldige lijnspec- 

 tra, waar iedere streep eene bepaalde harmonische (rilling aanwijsl 

 en door hare dikte een beeld geelt van de intensiteit dier trilling, 

 scheen mij het gemakkelijkste middel om de door mij omtrent, de 

 relatietrillingen verkregen uitkomsten te verduidelijken en graphisch 

 voor te stellen. In het vervolg zal telkens, ook in de gebruikte 

 bewoordingen, op deze voorstellingswijze worden gedoeld. 



') Ook Annales de l'école pol. do Delft, .">, 1889. 



-) Het gedyag dezer strepen bij intensiteits — d.i. temperatunrsvcrhoogiug zou daar- 

 omtreul moeten beslissen. Zij zonden dan de eigenaardige veranderingen in onderlinge 

 intensiteitsveihouding moeten vertoonen, waarover in het vervolg sprake zal zijn. Tron 

 wens ook som- en vcrscliiltrillingen moeten bij temperatuuvsverhorging in intensiteit 

 sterker toenemen, dan de principale trillingen. Ik waag liet niet te beslissen 

 in lr.everre de bekende feiten dergelijke intensiteits-veranderiii'_, r rn bevestigen of reeds 

 uitsluiten. De conclusie van //. Kayser over Julius' hypothese uitgesproken in zijn 

 overzicht der Spectral anal y se in Winkelmann's Handbucli der physik, lid. 2, Ie 

 Abth., p. 1:;.") is niet gunstig. Aan den anderen kant mai;' echter «el eens gewezen 

 worden op de omstandigheid dat, als men mei Kayser aanneemt (p, 419) dat een gas- 

 molekuul beschouwd kan worden „ah einen Körper. . ., welcher sich selbnt uebertassen 

 uur einer bcgrenzten Anzahl gam beslinitiiley Eir/enschivingungen fâliig isi, juist de 

 afwezigheid van verschil- en somtrillingcn bij dr vergedreven harmonische analyse, 

 waartoe de speet ralanalvse in staat stilt, een zonderling verschijnsel zon moeten wol- 

 den genoemd. 



Laten wij voorts bier nog aan toevoegen dat, als de juistheid van Julius' opvatting 

 aangenomen wordt, omgekeerd ail de onderlinge nabijheid van twee spectraallijnen t"t 

 het bestaan eener. meer of minder ingewikkelde, lineaire relatie met jeringe rest tus- 

 schen de trilliagsgetallen der principale trillingen zonde mogen worden besloten. 



