Over de theorie der straling 

 in verband met de voorstelling van Fourier. 



INLEIDING. 



§ 1. De tegenwoordig algemeen aangenomene voorstelling, be- 

 treffende de warmte- en licht-emissie van een stralend (gloeiend) 

 lichaam is door Fourier het eerst duidelijk uiteengezet. *) Zijne 

 „hypothese du rayonnement particulate" schijnt zelfs zoo beslist 

 het wezen der zaak weer te geven, dat van het hypothetische zijner 

 voorstelling nauwelijks meer sprake kan zijn. 



Volgens de bedoelde voorstelling dragen de afzonderlijke deeltjes, 

 ook de inwendige, van een stralend lichaam bij tot de totale hoe- 

 veelheid warmte en licht (stralende energie), die het lichaam uit- 

 zendt. Gaat men dus voor elk element van het lichaam na, welke 

 de hoeveelheid stralende energie is, die van het element afkomstig 

 is, dan is de in 't geheel geëmitteerde hoeveelheid stralende energie 

 van het lichaam eenvoudig de som van al deze elementaire hoe- 

 veelheden. De stralende energie, afkomstig van een deeltje in het 

 inwendige van een lichaam, plant zich van daar, onder gedeelte- 

 lijke absorptie , naar alle kanten door de massa van het stralende 

 lichaam voort tot het oppervlak van het lichaam is bereikt en gaat 

 dan uit het stralende lichaam in de omringende diathermane mid- 

 denstof over. Is het oppervlak van het lichaam glad, dan gelden 

 bij dien overgang de eenvoudige wetten der breking. 



Verschillende verschijnselen laten zich aanstonds qualitatief met 

 behulp dezer voorstelling verklaren. Zoo bijv. het feit, door Arago 2 ) 

 ontdekt , dat het licht , hetwelk in schuine richting door gloeiende 

 vaste of vloeibare lichamen wordt uitgezonden , partieel is gepola- 

 riseerd en dat het polarisatie-vlak loodrecht staat op het vlak van 



») Fourier, Mém. de l'Acad. des Sc. t IV en V. 1821 en 22. 

 -) Arago. Oeuvres Coin pi. VII, 403. 



