OVEB VEEBINDING] \ OPGELEID VAN WIJNSTEENZUÜE ENZ. 5 



massa, die een weinig gekleurd was. liet andere residu, genoeg- 

 zaam kleurloos en een kristallijne massa vormende, werd opnieuw 

 met alts, aether behandeld, liet in aether onopgelost terugblijvende 

 werd opgelost in water, de oplossing geplaatsl ondereen exsiccator, en 

 het residu andermaal behandeld met aether ; en ZOO vervolgens. Aldus 

 te werk gaande, was men in staat, om soms betrekkelijk groote 

 kristallen af te /onderen \an het effloresceerende lichaam, terwijl 

 het lichaam, aanvankelijk wratvortnig en later veeleer concentrisch 

 gekristalliseerd, eveneens meer en meer in gezuiverden staat schijnt 

 op te treden, door gemelde bewerkingen dikwerf te herhalen. Het 

 effloresceerende lichaam schijnt betrekkelijk minder oplosbaar te 

 zijn dan de zoogenaamde effloresceerende stof, ten minste kwamen 

 de kristallen van de eerste verbinding voor, genoegzaam niet te 

 worden aangetast , bij behandeling van het mengsel met aether. 



Het effloresceerende lichaam (druivenzuur) nader beschouwd, liet 

 kristalwater verlaat de verbinding zeer langzaam, zelfs, indien ge- 

 plaatst ondei' een exsiccator met zwavelzuur en natrium. Het 

 lichaam is oplosbaar in water, maar de oplosbaarheid is niet groot. 

 De waterige oplossing wordt neergeslagen door gipswater , na eenigen 

 lijd staans. Het neerslag schijnt denzelfden kristalvorm te vertoonen 

 als dat van druivenzuv/r calcium, en zich overigens op gelijke wijze 

 te verhouden tegenover gepolariseerd licht, (iaat men uit van twee 

 oplossingen, de een van druivenzuur en de andere van de betrok- 

 ken stof, en slaat beiden neer met gipswater in een reageerbuisje, 

 onder overigens gelijke omstandigheden, dan wordt op 't oog on- 

 geveer een gelijke hoeveelheid afgezet. En hetzelfde wordt waarge- 

 nomen bij neerslaan met halhoater (en barytwater), onder overigens 

 gelijke omstandigheden; terwijl het neerslag in beide gevallen zich 

 voordoet als bundels naalden, die zich tegenover gepolariseerd licht 

 overeenkomstig verhouden. 



Voor het smeltpunt werd gevonden ongeveer 195° (van het ver- 

 weerde lichaam, terwijl Bischoff en Walden l ) opgeven 203° — 204°; 

 en uitgaande van een druivenzuur, dat ter beschikking was (maar 

 waarvan de zuiverheid overigens niet werd nagegaan) werd gevonden 

 dat van 199°, onder gelijke omstandigheden werkende. Mogelijk 

 is altijd, dat de te onderzoeken stof iets bevatte van de andere ver- 

 binding (zie later), die een veel lager smeltpunt bezit; terwijl de 

 hoeveelheid stof, die men had, herhaalde omkristallisaties niet toeliet. 

 Ken hoeveelheid van 0,5898 gr. stof verloor in gewicht (),0(>-21 gr. 



l ) Zie b.v. Hand. Org. a. v. Beilstei*, I. s. sin L893.) 



