OVER VERBINDINGEN AFGELEID VAN WDNSTEENZI l B ENZ. 7 



Zooàls reeds is opgemerkt, kan bet lichaam in kristalvorm op- 

 treden; en merkwaardig is soms de wijze, waarop het, wratvor- 

 mui afgezet, is afgescheiden van. bel druivenzuur, ten minste voor 

 een groot gedeelte. Wordt liet herhaalde malen met ahs. aether be- 

 bandeld, en, na verdampen van <\vw aether, opgelost in water, dan 

 treedt het lichaam meer op in /eer fijne naalden, concentrisch gc- 

 groepeerd. Na geruimen tijd te hebben gestaan onder een exsicca- 

 tor (met zwavelzuur en natrium), geeft bet lichaam den indruk van 

 te ettloresceeren , terwijl het daarbij merkbaar in gewicht verliest. 



De verbinding schijnt niet te kristalliseeren uit een aetherische 

 oplossing, ook vertoont het terugblijvende niets kristallijns; wel het 

 geva] na oplossing in water, en verdamping (zie boven). Het Lichaam 

 schijnt meel' of minder hvgroscopiseh te wezen, in een dampkring, 

 die vrij wel verzadigd is met watcrdamp. 



liet smeltpunt is niet op afdoende wijze te bepalen. De verbin- 

 ding schijnt bij ongeveer 56,8° week te worden, om eerst te be- 

 ginnen te smelten bij ongeveer \'-Vl° , en bij 1 11° gasbellen te 

 doen ontstaan, als bewijs van ontleding (terwijl het geheel na be- 

 koel ing vloeibaar blijft). 



In het voorgaande is men van de veronderstelling uitgegaan , dat 

 men slechs te doen heeft met één lichaam (wel te verstaan verreweg 

 in hoofdzaak), dat trouwens nog is te bewijzen. Men is bezig, om 

 dit lichaam nader te leeren kennen. Van een product, dat wellicht 

 nog niet voldoende zuiver is, gaf 0,3968 gr. aan kooldioxyde 

 0,3887 gr. en 0,1692 gr. water, of op 100 <^e\v. koolstof 20,7 

 en waterstof 4,7. 



Over de zoogenaamde hristallijne barywm-verbinding , afgeleid 

 ra/i oplosbaar en onoplosbaar product l ). De quantitatieve bepaling 

 van koolstof en waterstof had een te hoog gehalte aangegeven 

 voor waterstof, namelijk berekend op de formule voor zuringzuur 

 baryum: ('., A Ba -\- JL } O, het eenige hydraat, dat nog toe bekend 

 schijnt te zijn. Dit punt moest volstrekt worden nagegaan. In 

 de eerste plaats moest een baryum-bepsling worden gedaan, vroeger 

 wegens gebrek aan stof niet verricht. Men ging thans uit van de 

 zoogenaamde hristallyne baryum-verbi nding, afgeleid van oplosbaar 

 product. Ken hoeveelheid van 90 gr. van dit product, op de ge- 

 wone wijze behandeld niet een overmaat van bant en daarna niet 

 azijnzuur (1200 gr.), leverde 26,6 gr. op van de bar\ •urn-verbin- 

 ding. Deze werd geplaatst onder een exsiccator (niet zwavelzuur en 

 natrium), tot het gewicht niet meer veranderde. 



Vnhandl. Kon. Akad. D. II. n°. 8, p. 3 (Recueil t XIII, p. 346, 355). 



