OVEft EEN MINIMAALOPPERVLAK 



TT 



de maximumwaarde ~, bereikt voor c = 0. De noemer K x is al- 



tijd grooter dan ~, en daaruit volgt dan vanzelf, dat // <C 1 is. 



De hoogte bereikt, zooals bleek, minstens éénmaal eene maximum- 

 waarde; bewezen moet er worden, en dit is bewerkelijker, dat er 

 geen maxima meer zijn. Eene uitdrukking voor het differentiaal- 

 quotiënt -j- moet worden gezocht, het is dus noodig de drie ver- 

 gelijkingen 





e = 



_ c i 



C 2 

 C 2 



K 2 - 



= IK X 



, h 



s/d* 



te differentieeren 















Uit 



de eerste 



leidt 



men 



af 













1 



e 





1 



de. 



1 



C 2 C 2 



dc 2 







c i c i 



de 



de ' 



uit de 



tweede. 



















*1 



dK~ 2 

 dc 2 



ch 2 



de 



= K 2 



dK\ 



dc x 



dc x 



de 



(27) 



Dit geeft tezamen genomen 



i dK 2 



' dn„ 



< (28) 



dc x e dc 2 



de K±_ dK 2 K 2 dK x 



1 1 f? CqCo '' t'l 



Met behulp hiervan zal men eindelijk uit de derde vergelijking 

 vinden 



1 **i eK 2 K 



X ,dK x ^ , dK 2 ^ dK K 



r 1 ' 1 dc x ( ' 2 ° 2 ~dc^ *c ' Ze 



Bij maximumhoogte is het differentiaalquotient nul, en daar de 

 eerste beide factoren voor geen waarde van <ƒ> tusschen en 90° 

 nul worden, moet men zich richten tot den laatsten factor. 

 De vergelijking 



n V Ti 



= o , 





wat 



cK x 



,dK x 



^ de x 



hetzelfde 



+ 

 is 



eK 2 

 , dJC 

 **** de 2 



1 



-r 





X 





of 



dK 

 de 



— 



K 



Jc~' 



